لودویگ فان بتهوون (Ludwig van Beethoven، غسل تعمید در 17 دسامبر 1770 م. – درگذشتهٔ 26 مارس 1827)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال 1802 ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال 1802 تا 1812 را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از 1812 تا زمانِ مرگ وی در سال 1827 است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای فیدلیو از آن جمله‌اند.