عبدالعظیم رضائی زادهٔ 2 فروردین 1311 در یَبارَک، شهریار – درگذشتهٔ 12 تیر 1387 در تهران) پژوهشگر در تاریخ ایران باستان بود. او دوران ابتدائی را در شهریار گذراند. در رشتهٔ علوم معقول و منقول از دانشگاه تهران مدرک کارشناسی ارشد و در رشتهٔ حسابداری و زبان انگلیسی مدرک کارشناسی را دریافت کرد و همزمان پزشکیاری و زبان پهلوی را نیز آموخت. در سال 1330 به خدمت آموزش و پرورش در آمد. وی مدرک دکترای خود را در رشتهٔ ادیان از دانشگاه تهران گرفت. وی در سال 1385 از دانشگاه تاجیکستان دکترای افتخاری تاریخ گرفت.از رضائی که سالها سمت استادی رشتهٔ تاریخ دانشگاه شهید بهشتی را بر عهده داشته، بیش از 70 جلد کتاب، بر جای مانده‌است که کتاب 4 جلدی «تاریخ ده‌هزار سالهٔ ایران» از مهم‌ترین آنهاست.