فتح‌الله بی‌نیاز (زاده 1327 مسجدسلیمان- درگذشته 12 مهر 1394 تهران) نویسنده و منتقد ادبی ایرانی بود. از بی‌نیاز 15 رمان و 7 مجموعه داستان کوتاه و 8 کتاب در حوزه نقد و نظریه ادبی منتشر شده‌است. وی احاطه کاملی بر ادبیات داستانی معاصر ایران داشت و نقدهای ادبیش بر جامعه ادبی ایران تأثیرگذار بود. داستانهای بی‌نیاز عرصه نمود شیوه زندگی و نحوه نگرش طبقه متوسط شهرنشین ایرانی پس از انقلاب بود. در سال 1351 در رشته مهندسی برق از دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر سابق) فارغ‌التحصیل شد.او فعالیت ادبی خود را از سال 1347 تا 1380 با نام‌های مستعار نشریات مختلف آغاز کرد و چندین داستان کوتاه، مقاله، نقد ادبی، سینمایی و نمایشنامه از وی به چاپ رسید. از شهریور 1380 تا شهریور 1390 با نام اصلی‌اش بیش از 411 نقد، مقاله، مرور کتاب و 69 داستان کوتاه و 46 مصاحبه جامع از وی در نشریات گوناگون به چاپ رسید و 477 مقاله، نقد، مرور کتاب و داستان کوتاه در فضای مجازی چاپ شده‌است. او هم چنین تا خردادماه 1388 در مجموع 151 جلسه نقد و سخنرانی داشته‌است. او به مدت 12 سال عضو هیئت داوران جایزه مهرگان ادب (رمان و داستان کوتاه) بود. هم‌چنین داوری نهایی شماری از جشنواره‌های ادبی منطقه‌ای و استانی کشور را نیز به عهده داشت. تعداد زیادی از آثار بی‌نیاز پشت سد سانسور و ممیزی ماند و اجازه چاپ نیافت. او در فروردین 94 طی مصاحبه‌ای گفت که 15 کتاب از تألیفات او از وزارت ارشاد اسلامی مجوز دریافت نکرده و او «از خیر انتشار» این کتاب‌ها گذشته‌است. بی‌نیاز عضو شورای سردبیری کتاب نقد نگره، دبیر بخش داستان و نقد ادبی مجله نافه بود.