کتاب پروانه‌ها گریه نمی‌کنند اثر مرضیه اعتمادی، انتشارات جام جم

کتاب «پروانه‌ها گریه نمی‌کنند» پیشگام آغاز گفت‌وگویی صمیمی و بی‌واسطه درباره تفاوت‌ها و معلولیت‌های جسمی و ذهنی است. نویسنده که خود مادر کودکی معلول است، هدف اصلی خود را از گردآوری این روایت‌ها گشودن دریچه‌ای تازه به دنیای کمتر شناخته‌شده معلولیت می‌داند. او در مقدمه کتاب تأکید می‌کند که کودکان دارای معلولیت همچون پروانه‌ها هستند؛ زیبا و لطیف، اما در عین حال بسیار آسیب‌پذیر. این کودکان گاه تنها با یک نگاه یا حتی یک کلام می‌شکنند. به باور نویسنده، ما باید شیوه درست برخورد با این کودکان را بیاموزیم، درهای جامعه را به رویشان بگشاییم و یاری‌شان کنیم تا از پیله محدودیت و ناتوانی بیرون بیایند. هنگامی‌ که بال‌هایشان را می‌گشایند، شگفتی و زیبایی وجودشان نمایان می‌شود. پروانه‌ها هنگامی که دچار ناامیدی می‌شوند گریه نمی‌کنند؛ بلکه نیروی بال‌هایشان را از دست می‌دهند، خشک می‌شوند، می‌شکنند و از بین می‌روند. نویسنده کتاب «پروانه‌ها گریه نمی‌کنند» بر این باور است که باید برای بهترشدن حال این پروانه‌های لطیف تلاش کنیم. نباید اجازه دهیم شوق پرواز از دلشان رخت بربندد. بگذاریم جهان با تماشای لبخند آنها جلوه‌ای زیباتر بیابد؛ لبخندی که همچون گشوده‌شدن بال‌های رنگین یک پروانه بر گل آفتابگردان، نشانه‌ای از رضایت و امید دوباره به زندگی است.