کتاب آفتاب‌گرفتگی اثر امیر خداوردی، انتشارات برج

کتاب «آفتاب‌گرفتگی» جستاری از نویسنده‌ای است که سال‌ها در قم تحصیل کرده و تجربه‌ای دست‌اول از کشمکش‌ها و چالش‌های میان رمان و مذهب دارد. امیر خداوردی با تکیه بر زیسته و تجربه‌های شخصی خود، تلاش کرده است تا رویارویی رمان و دین را در موقعیت‌های گوناگون بازگو کند، آن‌ها را به دقت بررسی و با نگاهی موشکافانه نقد نماید. در بخشی از کتاب آمده است: «ملا احمد معتقد است در تعزیه، مردم به‌خوبی می‌دانند که مقصود شاعر آن نیست که همه‌ی سخنان شخصیت‌ها عیناً در واقعه‌ی کربلا جاری شده باشد؛ بلکه شاعر با بیان حالات درونی، جملاتی را بر زبان آن‌ها می‌گذارد که از روحیات و موقعیتشان برمی‌آمده، هرچند در واقعیت بر زبانشان جاری نشده باشد. من علاقه دارم مقصود ملا احمد از این تقسیم‌بندی را به همان “باطن متن” بازگردانم. وقتی روایتی تصنعی در کلیت خود به یک واقعه‌ی تاریخی یا اندیشه‌ای گره می‌خورد و قصد تحریف آن را دارد، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک تخیل ادبی دانست، بلکه به نوعی دروغ محسوب می‌شود. به‌ویژه اگر درباره‌ی واقعه‌ی عاشورا چنین تحریفی رخ دهد، نتیجه همان‌قدر نادرست و زیان‌بار است که بخواهیم چنگیز یا هیتلر را تطهیر کنیم. درواقع، باطن چنین روایتی در حال دروغ‌گویی است و این امر هیچ ارتباطی با دروغ هنری یا مجاز ادبی، که در ذات خود پذیرفتنی است، ندارد.»