کتاب مرگ و مرگ کینکاس اثر خورخه آمادو، ترجمه قاسم مومنی، انتشارات خوب

کتاب «مرگ و مرگ کینکاس» یکی از رمان‌های مدرنیستی برجسته برزیل است که در سال ۱۹۵۹ نوشته شد. داستان این اثر درباره ماجرایی است که پس از پیدا شدن جسد مردی به نام کوئینکاس واتریل در یکی از محله‌های فقیرنشین سالوادورِ باهیا رخ می‌دهد. کوئینکاس شخصیتی شناخته‌شده و محبوب در میان مردم آن محله بود و همین موضوع سبب می‌شود دو گروه متفاوت بر سر یاد و خاطره او با یکدیگر رقابتی آشکار داشته باشند: دوستان جدیدش و خانواده قدیمی‌اش. برای خانواده، به‌ویژه دخترش واندا، کوئینکاس همان جواکیم سوآرس دا کونا است؛ مردی که زمانی «کارمند نمونه هیئت اجاره دولتی» به شمار می‌رفت. از نگاه واندا، پدرش با ترک خانواده موجب رسوایی و سرشکستگی شد. او روایت می‌کند که پدرشان بارها مادرش، دونا اوتاسیلیا را «افعی» و شوهر خودش، لئوناردو را «الاغ احمق» خطاب کرده است. با وجود تمام تلاش‌های اعضای خانواده برای پنهان کردن حقیقت، واقعیت انکارناپذیر این است که جواکیم سوآرس دا کونا به کوئینکاس تبدیل شده بود؛ چهره‌ای که مردم او را به‌عنوان «پادشاه ولگرد هونکی‌تونک‌ها» و «پدرسالار فاحشه‌ها» می‌شناختند. لئوناردو همواره می‌کوشید گذشته او را از همکارانش مخفی کند و واندا نیز سعی داشت دوستانش را از این واقعیت دور نگه دارد، اما شهرت گسترده و تصویر عمومی کوئینکاس در مطبوعات محلی چنان پررنگ بود که هیچ‌یک نمی‌توانستند آن را نادیده بگیرند. این رمان، با محوریت شخصیت دوگانه کوئینکاس واتریل، تصویری روشن از تضاد میان وجهه اجتماعی و خانوادگی او ارائه می‌دهد و سرگذشتش را به یکی از روایت‌های ماندگار ادبیات مدرنیستی برزیل بدل می‌سازد.