کتاب نفرت و بیزاری اثر اوراسیو کاستیانوس مویا، ترجمه بهمن یغمائی، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان

کتاب «نفرت و بیزاری» رمانی از «اوراسیو کاستانیوس مویا» است که نخستین‌بار در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. راوی داستان، «ادگاردو وگا»، پس از هجده سال دوری دوباره به «سن‌سالوادور» بازمی‌گردد؛ اما برخلاف انتظار، هیچ‌گونه حس نوستالژی یا دلبستگی به گذشته در او برانگیخته نمی‌شود. «وگا» در یکی از میخانه‌های شهر با شخصیتی به نام «مویا» ــ که نسخه‌ای خیالی از خود نویسنده است ــ روبه‌رو می‌شود و گفت‌وگویی میان آن‌ها آغاز می‌گردد. در این مکالمه، «وگا» بی‌پرده به نقد همه‌چیز در کشور می‌پردازد: از سیستم حمل‌ونقل عمومی و وضعیت آموزش عالی گرفته تا کیفیت غذا، شرایط آب‌وهوا و حتی جایگاه روزنامه‌نگاری. او معتقد است مردم برای ادبیات و تاریخ ارزشی قائل نیستند، سیاستمداران به سرنوشت جامعه بی‌اعتنا هستند و پزشکان نیز در فساد غوطه‌ورند. نگاه «وگا» سرشار از تلخی و بیزاری نسبت به زندگی در «سن‌سالوادور» است؛ با این حال دلیل بازگشت او چیزی جز مسائل شخصی نیست. او آمده تا خانه مادرش را، که به‌تازگی درگذشته، بفروشد. بدین ترتیب، تقابل میان دلبستگی‌های ناگزیر خانوادگی و حس عمیق نفرت از سرزمین مادری، محور اصلی رمان «نفرت و بیزاری» را شکل می‌دهد.