کتاب مرگ اثر جولین بارنز، ترجمه مینا وکیلی نژاد، انتشارات کتاب تداعی

فکر عبور از خیابان در حالی که مرگ را در جیب خود حمل می‌کنید، شما را وادار می‌کند لحظه‌ای مکث کرده و به تپش تند قلبتان بیندیشید. اما جست‌وجوی هیجان تنها دلیل خواندن کتاب «مرگ» نوشته‌ی جولین بارنز نیست. این اثر بخش‌هایی متنوع دارد: بخشی از آن خاطره‌نویسی شخصی است، بخشی به زندگی‌نامه‌ی خاندان رنارد اختصاص دارد و بخش دیگر به بررسی اندیشه‌های برخی از بزرگ‌ترین نویسندگان جهان درباره‌ی مسئله‌ی مرگ و سرنوشت خودشان در طول تاریخ می‌پردازد. بارنز در این کتاب گسترده که یکی از مهم‌ترین آثار او در زمینه‌ی تأمل درباره مرگ است، با زبانی جدی اما سرشار از صمیمیت و روایت‌هایی کوتاه و اثرگذار، خواننده را به سفری جذاب و اندیشمندانه دعوت می‌کند. او در عین ورود به موضوعی سنگین همچون مرگ، مانع از غم‌زدگی و افسردگی مخاطب می‌شود و حتی لحنی خوشایند و همراه با طراوت به متن می‌بخشد. اما وقتی پای مرگ در میان است، آیا می‌توان بهترین سناریو را برای آن متصور شد؟ بارنز در این کتاب با نگاهی طنزآلود که مخاطب را خلع‌سلاح می‌کند، وسواس پایان‌ناپذیر ما نسبت به مرگ را به چالش می‌کشد. او با شوخ‌طبعی از موضوعی به موضوع دیگر می‌پرد و گاه از دلتنگی برای خالق سخن می‌گوید، گاه این پرسش را مطرح می‌کند که آیا مرگ می‌تواند برای زندگی و حتی شغل انسان نتایجی مثبت داشته باشد، و در جایی دیگر این پرسش بنیادین را پیش می‌کشد: چه چیزی باعث می‌شود در نهایت همه‌ی ما شبیه والدین خود شویم؟ جولین بارنز در «کتاب مرگ» به‌خوبی نقش راهنمایی خردمند را ایفا می‌کند؛ راهنمایی که ما را در رویارویی با پرسش پیچیده و گریزناپذیر مرگ یاری می‌دهد. او نشان می‌دهد مرگ، با تمام غرابت و هراسش، پیوندی عمیق میان همه‌ی انسان‌ها ایجاد می‌کند و تجربه‌ای مشترک است که هیچ‌کس از آن مستثنی نیست.