کتاب ترزا اکادیا اثر مریم مشتاوی، ترجمه محمد حزبایی زاده، انتشارات نشر ثالث

مریم مشتاوی، شاعر برجسته‌ بریتانیایی با ریشه‌های لبنانی و سوری، در دوران جنگ لبنان از پدری سوری-آمریکایی و مادری لبنانی به دنیا آمد. او با داشتن مدرک کارشناسی ارشد ادبیات عرب، بیش از ده سال به‌عنوان استاد زبان عربی در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن (ساواس) تدریس کرده است. زندگی مریم همواره میان دو جهان متضاد شکل گرفته است؛ از یک‌سو خاطرات و دردهای زن عربی که سال‌ها در فضای جنگ و رنج زیسته، و از سوی دیگر دنیای آرام و اشرافی زندگی در لندن. همین دوگانگی و تناقض عمیق، در شعرها و داستان‌های او بازتابی روشن دارد و به آثارش هویتی منحصربه‌فرد می‌بخشد. رمانی که پیش رو داریم آمیزه‌ای از تخیل بی‌مهار و شور جنون‌آمیز عشق است. روایت آن از ساحل رؤیایی پورتوفینو در ایتالیا آغاز می‌شود، در بندر طرابلس ادامه می‌یابد و سرانجام در میان دیوارهای صومعه‌ای قدیمی در روستای آتابا پایان می‌گیرد. شخصیت اصلی داستان، ترزا آکادیا ـ که به «زن فراق» شهرت دارد ـ در خانه‌ای پا به دنیا می‌گذارد که یکی از ستون‌های استوار خود را از دست داده است. پدر او، شیخ دریا، مردی رازآلود و عجیب‌الخلقه است که گویی به جهان بی‌کران دریا تعلق دارد. مادرش در همان سال‌های کودکی چشم از جهان می‌بندد و تربیت او به دست زنی سپرده می‌شود که به همان اندازه پدرش شگفت‌انگیز و غیرعادی است. ترزا روایت می‌کند: «من عاشق آگوستینو بودم، اما او پورتوفینو را ترک کرد و ناگهان ناپدید شد. همین دلتنگی و غیاب، مرا به سوی لبنان کشاند و از آنجا بود که داستان حقیقی زندگی من آغاز شد.»