کتاب نظریه هنر و زیبایی‌شناسی اثر احمد پاکتچی، انتشارات فرهنگستان هنر

نجم‌الدین کبری از برجسته‌ترین شخصیت‌های اثرگذار و نواندیش در عرفان اسلامی است. او نه‌تنها در عرصه نظریه‌پردازی عرفانی حضور پررنگ دارد، بلکه به‌طور مستقیم به مباحث فلسفه هنر و زیبایی نیز قدم گذاشته و گاه با نگاهی ژرف، لایه‌های پنهان این حوزه را کشف کرده است. از دیدگاه نجم‌الدین، زیبایی تنها مفهومی ذهنی یا نسبی نیست، بلکه حقیقتی عینی و از بنیادی‌ترین واقعیت‌های عالم هستی به شمار می‌رود. همان‌گونه که وجود هر هستی وابسته به وجود خداوند است، هر زیبایی و هر موجود زیبا نیز جلوه‌ای از جمال الهی محسوب می‌شود. چنین نگرشی، مبنای دیدگاهی وحدت‌نگر‌ و کل‌گرایانه به مقوله زیبایی در جهان است. مقایسه و سنجش اندیشه‌های نجم‌الدین کبری با نظریات برخی متفکران مدرن، امکانی فراتاریخی برای شکل‌گیری گفت‌وگویی عمیق میان اندیشمندان فراهم می‌کند؛ گفت‌وگویی که مرزهای زمان را درمی‌نوردد و پلی میان سنت‌های عرفانی و نظریات معاصر ایجاد می‌سازد. بازخوانی اندیشه‌ها و تاملات او تنها یک حرکت فرهنگی برای افزودن نامی به تاریخ زیبایی‌شناسی نیست؛ اهمیت اصلی این بازخوانی در آن است که نجم‌الدین کبری به پرسش‌ها و مسائلی پرداخته که همواره در تاریخ بشر مطرح بوده و همچنان دغدغه انسان معاصر است. او مسیری را گشوده که می‌تواند راهنمایی ارزشمند برای بازگشت به نگاه زیبابین و کشف دوباره جایگاه زیبایی در زندگی فردی و اجتماعی ما باشد.