کتاب دختران آسمانی و سفیران مهربانی اثر محسن عباسی ولدی، انتشارات آیین فطرت

مادری! می‌خواهیم دخترانمان را چنان پرورش دهیم که شایسته مدالی باشند که نام تو بر آن نقش بسته است؛ مدالی که با آویختنش بر گردن، مایه سربلندی در برابر جهانیان شود و همه بر آنان ببالند. کوتاهی از ما بود که دخترانمان تو را فراموش کردند و در کنج خاموش ذهن خود به کناری نهادند. نه جای پنهان‌کاری مانده و نه جایی برای انکار؛ ما در تربیت دخترانمان غفلت بزرگی ورزیدیم و امروز به آن اعتراف می‌کنیم، شاید خداوند این قصور را بر ما ببخشد. تو آیینه مهر و رحمت پروردگار جهانیانی، درست می‌گویم؟ خودت فرموده‌ای اهل کینه نیستی، مگر نه؟ و هیچ دوستی را با سرزنش بی‌دلیل نمی‌آزاری، واقعیت همین است؟ پس اکنون به بزرگی خویش، از حق خود بگذر و ما را مشمول دعای خیر قرار ده. بازگشت به سوی تو و جبران آنچه از دست رفته، تنها با دعای تو ممکن است. چه دعایی شایسته‌تر و نافذتر از دعای مادری مهربان، مادری که نگاهش سرچشمه خیر و دستش پناه بی‌پایان است؟ (برگرفته از متن ناشر)