کتاب در جست‌وجوی زندگانی نیکو اثر اویویند راباس و ایولفور امیلسون، ترجمه مجتبی پردل، انتشارات ترانه

چگونه باید زندگی کنم؟ چگونه می‌توانم خوشحال باشم؟ و اساساً خوشبختی به چه معناست؟ این پرسش‌ها همواره ذهن انسان را به خود مشغول کرده‌ و در سال‌های اخیر به یکی از موضوعات اصلی پژوهش‌های دانشگاهی در رشته‌های گوناگون تبدیل شده‌اند. فیلسوفان باستان نیز شادی و سعادت را در مرکز اندیشه‌های خود قرار می‌دادند؛ به‌گونه‌ای که می‌توان این دغدغه را در آثار فلسفی طی بیش از یک هزاره دنبال کرد. با وجود آنکه جایگاه برجسته مفهوم سعادت در اخلاق باستان امری شناخته‌شده است، این کتاب ویژگی خاصی دارد: تمرکز مستقیم بر خود این مفهوم همان‌گونه که در متون کلاسیک بیان شده است. در این مجموعه، چهارده مقاله توسط گروهی بین‌المللی از پژوهشگران ارائه شده که در آن‌ها رویکردها و برداشت‌های متفاوت درباره شادی از دوران پیشاسقراطیان تا افلاطون، ارسطو، فلسفه‌های هلنیستی، سپس نوافلاطونیان و در نهایت آگوستین در اواخر دوران باستان مورد بررسی قرار گرفته است. این کتاب هرچند وعده ارائه یک فرمول قطعی برای رسیدن به شادی را به خواننده نمی‌دهد، اما کوشیده است مهم‌ترین پرسش‌هایی را که اندیشمندان باستانی درباره خوشبختی مطرح کرده‌اند، بازتاب دهد؛ پرسش‌هایی که همچنان برای بسیاری از انسان‌های امروز دغدغه‌آفرین است. برای نمونه: آیا رسیدن به خوشبختی نیازمند آن است که انسان از نظر اخلاقی نیکوکار باشد؟ آیا معیارهای بیرونی مانند موفقیت بر اساس هنجارهای پذیرفته‌شده اجتماعی می‌تواند شاخص واقعی شادی باشد یا اینکه خوشبختی ماهیتی کاملاً درونی دارد؟ نسبت شادی با مراحل مختلف زندگی چیست و چه ارتباطی با گذر زمان دارد؟ خواننده در این اثر با گفت‌وگویی عمیق و آگاهانه درباره این پرسش‌ها و بسیاری موضوعات دیگر در باب شادی و خوشبختی مواجه خواهد شد؛ گفت‌وگویی که گذشته و حال را به هم پیوند می‌دهد و جست‌وجوی همیشگی بشر برای یافتن معنای زندگی را روشن‌تر می‌سازد.