کتاب بی‌احساس اثر مارسل پروست، ترجمه مینو مشیری، انتشارات وال

پروست داستان کوتاه «بی‌احساس» را در بیست‌ودوسالگی نوشت و نخستین‌بار در سال ۱۸۹۶ در نشریه‌ای نه‌چندان شناخته‌شده به نام «وی کونتومپورن» منتشر کرد. اهمیت این اثر در آن است که بسیاری از مضامینی را در خود جای داده که نویسنده بعدها و بسیار پخته‌تر در آثار بزرگش، به‌ویژه در «عشق سوان» به کار گرفت. در این داستان کوتاه می‌توان رگه‌هایی از دغدغه‌های اصلی پروست را دید؛ از جمله کندوکاو در لایه‌های پنهان احساسات انسانی، مفهوم پیچیده دلدادگی و به‌طور خاص مطالعه‌ دقیق او درباره‌ شکل‌گیری و تبلور عشق.