کتاب خون آشام اثر دیوید رادکین، ترجمه مهدی جمشیدی، انتشارات خوب

فیلم «خون‌آشام»، نخستین اثر ناطق «کارل تئودور درایر»، چهار سال پس از شاهکار ماندگار او «مصائب ژاندارک» ساخته شد. این فیلم با بودجه‌ای اندک، بازیگرانی فرانسوی و دکورهایی ساده شکل گرفت، اما در کمال شگفتی نه‌تنها دستاوردهای فرمی بی‌همتای فیلم پیشین این فیلمساز بزرگ دانمارکی را در خود جای داده، بلکه فراتر از آن و جلوتر از بسیاری آثار هم‌دوره خود گام برمی‌دارد. نام «خون‌آشام» در نگاه نخست نوید تماشای فیلمی ترسناک را می‌دهد؛ فیلمی که ظاهراً قصد دارد تماشاگر را بترساند و حسی غریزی در او ایجاد کند. با این حال، آنچه درایر به تصویر می‌کشد بسیار پیچیده‌تر و لایه‌مندتر است. استفاده هنرمندانه از زاویه دید دوربین، شیوه روایت متفاوت و طراحی منحصر به‌فرد شخصیت‌ها، اثری خلق کرده که تماشاگر را نه فقط مخاطب، که هم‌سفر شخصیت‌ها در دنیایی وهم‌آلود و رازآمیز می‌سازد. این ویژگی‌ها باعث می‌شوند ضمن تجربه تعلیق و دلهره، بیننده درگیر عمیق‌ترین احساسات و امیال انسانی شود. «دیوید رادکین» در کتاب خود درباره «خون‌آشام»، تمام آنچه در ظاهر ممکن است فیلمی کوچک و کم‌اهمیت جلوه کند را بررسی کرده و نشان می‌دهد چگونه درایر با همین محدودیت‌های مالی و فنی توانسته اثری خلق کند که همچنان سرشار از رمز و راز باقی مانده است. امروزه، با وجود یک قرن پیشرفت‌های تکنیکی و بودجه‌های کلان در سینمای وحشت، بسیاری معتقدند «خون‌آشام» همچنان یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین فیلم‌های ترسناک تاریخ سینماست. این اثر نه‌فقط بهترین و پیچیده‌ترین فیلم خون‌آشامی محسوب می‌شود، بلکه ترسناک‌ترین آن‌ها نیز هست. جایگاه ویژه فیلم تا جایی است که هرگاه در آثار معاصر، سازندگان قصد ارجاع به سینمای وحشت کلاسیک را داشته باشند، بی‌تردید اولین انتخاب، «خون‌آشام» کارل تئودور درایر خواهد بود.