کتاب وامپیر اثر دیوید رادکین، ترجمه سجاد غلامی، انتشارات علمی و فرهنگی

فیلم «خون‌آشام» نخستین اثر ناطق «کارل تئودور درایر» است؛ فیلمی که چهار سال پس از شاهکار ماندگار او «مصائب ژاندارک» با بودجه‌ای اندک، بازیگران فرانسوی و دکورهایی کاملاً ساده ساخته شد. با وجود این شرایط حداقلی، «خون‌آشام» نه‌تنها دستاوردهای فرمی بی‌همتای فیلم قبلی این فیلمساز بزرگ دانمارکی را بازتاب می‌دهد، بلکه گامی بسیار فراتر نهاده و مرزهای سینمای زمان خود را درنوردیده است. عنوان فیلم در نگاه نخست وعده‌ی یک اثر ترسناک می‌دهد؛ فیلمی که هدفش ایجاد هراس و برانگیختن واکنش غریزی تماشاگر است. اما درایر با انتخاب خلاقانه‌ی زاویه‌های دوربین، شیوه‌ی روایت متفاوت و طراحی رازآلود شخصیت‌ها، به جای ترساندن صرف، عمیق‌ترین و مرموزترین احساسات ناخودآگاه را آشکار می‌کند و مخاطب را هم‌پای شخصیت‌ها به دل ماجرا می‌کشاند. «دیوید رادکین» در کتاب خود درباره‌ی «خون‌آشام»، به تمامی عناصری می‌پردازد که در نگاه نخست ممکن است فیلم را کوچک و محدود نشان دهند؛ عناصری که درایر با نبوغی کم‌نظیر از دل آن‌ها اثری ماندگار، رازآلود و شگفت‌انگیز آفریده است. «خون‌آشام» را می‌توان بی‌اغراق یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین فیلم‌های یک قرن اخیر دانست. با وجود تمام پیشرفت‌های تکنیکی و بودجه‌های عظیم در سینمای معاصر، این فیلم هنوز به عنوان پیچیده‌ترین، رازآمیزترین و حتی ترسناک‌ترین روایت خون‌آشامی تاریخ سینما شناخته می‌شود. به همین دلیل هرگاه در آثار سینمایی امروز قرار است به فیلمی کلاسیک و ترسناک ارجاع داده شود، بی‌تردید نخستین انتخاب، شاهکار درایر است.