کتاب شنبه گلوریا اثر ماریو بندتی، ترجمه لیلا مینایی، انتشارات ماهی

«شنبه گلوریا» اثری است که برای هر خواننده‌ای ضروری به نظر می‌رسد. داستان‌های این کتاب، موجوداتی شگفت‌انگیز، خیال‌گونه و سرشار از جادو و لطافت را با زبانی درخشان به تصویر می‌کشند. این اثر در مقایسه با بسیاری از آثار ادبی دیگر، ترکیبی ناب و کم‌نظیر ارائه می‌دهد و فرصتی است تا همراه با شخصیت‌های خارق‌العاده آن، سفری بی‌پایان و متفاوت را آغاز کنید. این کتاب نوشته‌ی یکی از برجسته‌ترین و خلاق‌ترین داستان‌نویسان معاصر، ماریو بندیتی، است. مطالعه‌ی آثار او به خواننده این امکان را می‌دهد که وارد جهانی سرشار از تخیل شود؛ جهانی که در آن، روایت‌های عاشقانه، سیاسی، طنزآمیز و غم‌انگیز، همچون آینه‌هایی زلال پیش روی ما قرار می‌گیرند. در این آینه‌ها نه‌تنها زندگی شخصی خود، بلکه چهره و وجود دیگران را نیز بازمی‌شناسیم و همین ویژگی آثار بندیتی را متمایز و به‌یادماندنی می‌سازد. ماریو بندیتی (اروگوئه، پاسو د لوس توروس، ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۰ – مونته‌ویدئو، ۱۷ مه ۲۰۰۹) تحصیلات خود را در مدرسه‌ای آلمانی گذراند. او در طول زندگی حرفه‌ای خود تجربه‌های گوناگونی همچون طنزنویسی، فروشندگی، صندوق‌داری، حسابداری، کارمندی و روزنامه‌نگاری را پشت سر گذاشت. بندیتی نویسنده‌ای پرکار در زمینه‌های گوناگون از جمله رمان، داستان کوتاه، شعر، نمایشنامه و نقد ادبی بود. مجموعه آثار او بیش از هشتاد کتاب را دربر می‌گیرد و به عنوان یکی از پرثمرترین نویسندگان قرن بیستم، نامش در سراسر جهان شناخته شده است. نخستین رمان بندیتی با عنوان «چه کسی از ما» در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. اما آن‌چه او را به‌عنوان راوی‌ای برجسته مطرح کرد، کتاب «داستان مونته‌ویدئویی» (۱۹۵۹) بود. موفقیت جهانی او با انتشار رمان «آتش‌بس» (La tregua) در سال ۱۹۶۰ رقم خورد؛ اثری که بیش از صد و پنجاه بار تجدید چاپ شد، به نوزده زبان دنیا ترجمه گردید و اقتباس‌های متعددی در تئاتر، سینما، رادیو و تلویزیون از آن صورت گرفت. به دلیل شرایط سیاسی حاکم، بندیتی در سال ۱۹۷۳ مجبور به ترک وطن شد و تبعیدی دوازده ساله را پشت سر گذاشت. در این دوران، او در کشورهای آرژانتین، پرو، کوبا و اسپانیا اقامت داشت. تجربه‌ی تبعید، همچون دیگر رویدادهای زندگی او، تأثیری عمیق بر نوشته‌ها و نگرش ادبی‌اش گذاشت و جایگاه او را در ادبیات معاصر بیش از پیش استوار ساخت.