کتاب آقای نویسنده و جنجال بر سر آپارتمان دولتی اثر ولادیمیر واینوویچ، ترجمه آبتین گلکار، انتشارات هرمس

این داستان در حقیقت خاطره‌ای از زندگی شخصی نویسنده است. برای شناخت و مطالعه زندگی، نیازی به رفتن به مأموریت‌های هنری یا خرج‌تراشی‌های بیهوده از خزانه دولت نیست. زندگی درست همان‌جاست که هستید، کافی است آن را از نزدیک ببینید و بررسی کنید؛ هم پرثمرتر خواهد بود و هم بسیار کم‌هزینه‌تر. دست‌کم می‌توانید نگاهی به حیاط مجتمع ما بیندازید و ببینید چه انسان‌ها، چه تیپ‌ها و چه سرنوشت‌هایی در همین محیط جریان دارد. شاید در کارخانه ماشین‌سازی کامسکی یا در مسیر راه‌آهن بایکال–آمور هم افراد جالب پیدا شوند، اما اینجا تنوع و جذابیت بیشتری وجود دارد. مجتمع ما نه چندان لوکس است و نه می‌توان گفت کاملاً معمولی است. اینجا محل زندگی «مهندسان روح بشر» است؛ اعضای تعاونی مسکن «نویسندگان مسکو». بسیاری از مردم جهان در طول عمر خود حتی یک نویسنده زنده را هم از نزدیک نمی‌بینند، اما در همین مجتمع، بیش از صد نویسنده حضور دارند؛ نویسندگانی با جایگاه‌های متفاوت: برخی مشهور، گروهی کم‌نام‌ونشان و عده‌ای بی‌هیچ شهرتی. بعضی ثروتمند و برخی دیگر فقیرند؛ بعضی بااستعداد و منحصر به‌فرد و برخی کاملاً بی‌استعداد. از چپی و راستی گرفته تا کسانی که خود را نه در این‌سو می‌بینند و نه در آن‌سو. این نویسندگان ده‌ها سال است که یکدیگر را می‌شناسند. در گذشته اختلاف‌ها و جدال‌هایی میانشان وجود داشت، اما امروز زیر یک سقف، در صلح و آرامش زندگی می‌کنند.