کتاب مجیدو بارسا و تیم ملی دارآباد اثر مجتبی شول افشارزاده، انتشارات هوپا

تا حالا روی زمین خاکی فوتبال بازی کرده‌ای؟ فکر می‌کنی هیجان‌انگیز باشد یا بیشتر ضدحال؟ نمی‌دانم تو چه نظری داری، اما مجید و دوستانش شیفته‌ی فوتبال در زمین خاکی روستای دارآباد هستند. هرچند همیشه رویای بازی روی زمین چمن را در سر می‌پرورانند، اما همین زمین خاکی هم برایشان حکم یک گنج واقعی را دارد. مجید که طرفدار پرشور تیم بارسلوناست، در روستا به نام «مجیدو بارسا» شناخته می‌شود. جالب اینجاست که هر یک از هم‌بازی‌هایش هم لقب خاص خودش را دارد. آن‌ها در جریان بازی‌ها، هم با لحظات خنده‌دار روبه‌رو می‌شوند و هم با ماجراهای پر از اشک و حسرت. اگر دلت می‌خواهد پا به دنیای فوتبالیِ پرماجرای مجیدو بارسا و رفقایش بگذاری، کافی است با آن‌ها همراه شوی. وقتی مجیدو بارسا تصمیم گرفت برای رسیدن به تیم ملی ایران، روزها گوسفندهای کاکاجان را بچراند و شب‌ها در زمین خاکی دارآباد تمرین کند، ماجرای تازه‌ای آغاز شد. همان روزهایی که جعفر فرغونی در گزارش‌های بامزه‌اش آرزو می‌کرد شورا به جای پروژکتور یک لامپ صد روی تیر برق نصب کند تا دل بچه‌ها از شادی روشن شود. همان وقتی که بی‌بی‌نسا برای تمرین دروازه‌بانی، روی پای دو تا از مرغ‌هایش شیرجه می‌زد و خنده‌ی همه را در‌می‌آورد. بچه‌های روستا هرگز باور نمی‌کردند که تمام این بازی‌ها و تمرین‌ها روزی آن‌ها را تا تهران بکشاند؛ جایی که قرار بود در حضور خداداد عزیزی، ستاره‌ی سابق خط میانی تیم ملی ایران، مسابقه‌ای فراموش‌نشدنی را تجربه کنند...