کتاب آقای گل اثر عزیز نسین، ترجمه عارف جمشیدی، انتشارات دیدآور

از او آثار فراوانی به جا مانده است که همگی سرشار از طنزی اجتماعی و رادیکال‌اند. نمایشنامه «آقای گل» نمونه‌ای برجسته از این آثار است که نقدی تند و بی‌پرده بر حکومت‌هایی دارد که روح ورزش، به‌ویژه فوتبال را به اسارت گرفته‌اند و از آن به‌عنوان ابزاری سیاسی بهره می‌برند. این حکومت‌ها گاه فوتبال را وسیله‌ای برای نمایش موفقیت‌های پوشالی می‌سازند، گاه آن را پوششی برای ضعف‌ها و ناکامی‌های خود قرار می‌دهند. از فوتبال به‌عنوان ابزاری برای جهت‌دهی به افکار عمومی، میدان کارزارهای تبلیغاتی و حتی محلی برای اختلاس و سودجویی‌های بی‌شمار استفاده می‌کنند. چنین نگاهی، فوتبال را از یک ورزش مردمی به افیونی بدل می‌سازد؛ افیونی که مردم را سرگرم و غافل می‌کند تا به جای مطالبه نان، سرپناه و آزادی، چشم به یازده مترسک بر چمن سبز بدوزند. مردمی که باید حقوق واقعی خویش را از حاکمان طلب کنند، در برابر دلبری‌های بازیکنان و هیاهوی زمین بازی دلخوش می‌شوند و روزگارشان را در سایه فریب و سرگرمی سپری می‌سازند. این نگاه انتقادی در آثار او تبلور یافته و فوتبال را نه یک بازی ساده، بلکه نمادی از سوءاستفاده قدرت‌ها از عواطف و نیازهای مردم نشان می‌دهد.