کتاب آهنگ‌های شکلاتی اثر اکبر رادی، انتشارات قطره

«آهنگ‌های شکلاتی» یکی از واپسین آثار اکبر رادی، نویسنده برجسته و تأثیرگذار تئاتر ایران است. این نمایشنامه در سال‌های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ نوشته شد و سرانجام در تاریخ ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۱ به کارگردانی مسعود طیبی بر صحنه تالار مولوی اجرا گردید. اثری که با بهره‌گیری از فضایی فانتزی، جادویی و وهم‌آلود، به شکلی هنرمندانه مفاهیمی چون عشق، حسادت، خیانت و هویت را به تصویر می‌کشد. داستان «آهنگ‌های شکلاتی» در بستری سرشار از جادو و رمز و راز روایت می‌شود؛ جایی که جن‌ها و موجودات فراطبیعی وارد صحنه می‌شوند و با حضور خود بر پیچیدگی روابط انسانی می‌افزایند. این فضای فانتزی، تنش‌های عاطفی شخصیت‌ها را تشدید کرده و زمینه‌ساز سوءتفاهم‌ها، هویت‌های اشتباه و شکل‌گیری موقعیت‌هایی طنزآمیز و در عین حال تأمل‌برانگیز می‌شود. عشق در نگاه نخست، خیانت‌های پنهان و احساسات دروغین، از مهم‌ترین محورهای نمایشی اثر هستند که در قالب موقعیت‌های کمدی به تصویر کشیده می‌شوند. اکبر رادی با ظرافتی کم‌نظیر، طنز را در دیالوگ‌ها و موقعیت‌ها جای داده و مرز میان رؤیا و واقعیت را به گونه‌ای طراحی کرده است که تماشاگر مدام میان خیال و حقیقت در نوسان باشد. «آهنگ‌های شکلاتی» در کنار روایت‌های عاطفی خود، بستری برای نقد روابط انسانی و بازنمایی پیچیدگی‌های روان‌شناختی و اجتماعی آن‌ها فراهم می‌آورد. استفاده از جن‌ها و عناصر جادویی در این اثر، نه‌تنها جنبه‌ای فانتزی دارد بلکه به‌عنوان نمادی برای نمایش دشواری‌ها و تضادهای روابط انسان‌ها عمل می‌کند. این نمایشنامه همچنین در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۹۱ در روزنامه دنیای اقتصاد با عنوان «آهنگ‌های شکلاتی نسل‌ها» معرفی شد و در همان زمان به‌عنوان اثری اجتماعی با محوریت اختلافات و درگیری‌های نسلی مورد توجه تحلیلگران قرار گرفت. «آهنگ‌های شکلاتی» به‌واسطه زبان ساده و روان، همراه با طنزی هوشمندانه و شخصیت‌پردازی دقیق، اثری ماندگار در کارنامه رادی محسوب می‌شود. این نمایشنامه با نگاهی نقادانه و تأمل‌برانگیز، به بررسی عشق، خیانت، هویت و واقعیت می‌پردازد و همچنان برای مخاطبان معاصر نیز تازگی و جذابیت خود را حفظ کرده است. اثری که می‌تواند هم خنده بر لب تماشاگر بیاورد و هم او را به پرسش از ماهیت رؤیا، واقعیت و روابط انسانی وادارد.