کتاب ارلاندو اثر ویرجینیا وولف، ترجمه محمد نادری، انتشارات امیرکبیر

رمان «اورلاندو» یکی از مهم‌ترین و برجسته‌ترین آثار ویرجینیا وولف است. این اثر تنها یک داستان ساده نیست، بلکه بازتابی از ذهنیت خلاق و اندیشه‌های عمیق نویسنده به شمار می‌آید. وولف در این رمان روح شعر و ادبیات را در کالبد جوانی به نام اورلاندو مجسم می‌سازد؛ جوانی شاعر که در میانه‌ داستان دچار تغییر جنسیت می‌شود و به‌گونه‌ای طبیعی و بی‌نیاز از هر توجیه علمی، از مرد به زن بدل می‌گردد. اورلاندو تصمیم می‌گیرد زن باشد و از این انتخاب خرسند است؛ او می‌خواهد مادر شود و از مادر بودن نیز احساس رضایت می‌کند. همین سادگی و پذیرش است که اساس تحولی عمیق را در روایت شکل می‌دهد. این تغییر می‌تواند نشانه‌ای روشن از حرکت ادبیات به سوی زنانگی باشد؛ چرا که روح ادبیات در جستجوی زبانی تازه است، زبانی که از منطق و سلطه مردانه خسته شده و میل به رهایی در قالب صدای زنانه دارد. ویرجینیا وولف در «اورلاندو» اعتماد چندانی به فضای مردانه مبتنی بر سطحی‌نگری، هیاهو و تنش‌های پی‌درپی نداشت و همان‌قدر نیز از رمان‌های تخیلی بازاری که تهی از معنا بودند، فاصله می‌گرفت. او واقعیت را نه در روایت‌های متعارف و مردسالارانه، بلکه در «حیرت درونی، سرگشتگی، تجربه حال ملموس و آگاهی ژرف» جست‌وجو می‌کرد. رویکرد وولف به ادبیات به گونه‌ای عاشقانه و حتی صوفیانه بود؛ رویکردی که با حساسیت و دقت شاعرانه، واقعیت را می‌سنجید و بازتاب می‌داد. همین نگاه است که «اورلاندو» را به اثری ماندگار و منحصر به‌فرد در تاریخ ادبیات جهان بدل ساخته است.