کتاب پیش‌پا افتاده‌های بنیادی اثر رائول ونه گم، ترجمه بهروز صفدری، انتشارات فرهنگ نشر نو

کتاب «پیش‌پاافتاده‌های بنیادی» رویارویی با هیولایی چندسر است؛ هیولایی که همان کلیت تیره‌وتار جهان معاصر را بازمی‌نمایاند؛ جهانی که انسان در آن روزگار خود را به سیاهی می‌گذراند، از دل دموکراسی‌های فاسد گرفته تا جباریت‌های شیادانه‌ای که با نام کمونیسم ندای رهایی سر می‌دهند. نویسنده در این اثر، گویی در هر صفحه از چیزی سخن می‌گوید که بعدها به روشنی به آن دست می‌یابد: اینکه میل به تخریب، دیگر نه خواستی رهایی‌بخش، بلکه تبدیل به نیرویی ارتجاعی شده است. برای غلبه بر کیش امروزین مرگ و خروج از چرخه مرگ‌اندیشی، هیچ راهی جز ساختن شادی و خلق خوشبختی خویش وجود ندارد؛ خوشبختی‌ای که تنها در پیوند با خوشبختی دیگران معنا پیدا می‌کند. چنین نگرشی نفی مرگ‌پرستی را در گروی آفرینش و سرزندگی می‌بیند. اما پرسش بنیادین آن است: مرگ‌زدگی و پرستش نیستی را با چه سلاحی می‌توان در هم شکست؟ جز با زبانی سرشار از لحن سودایی، با شوری ویرانگر و پرده‌برانداز، و با کلماتی که همچون تیغی تیز، حقیقت را آشکار می‌سازند.