کتاب راهنمای تربیت فرزندانی راست گو اثر فرانک دیکسون، ترجمه مصباح دانش، انتشارات کتابسرای میردشتی

فرانک ای. دیکسون در کتاب *راهنمای تربیت فرزندانی راست‌گو* (How Parents Can Teach Children to Live With Transparency) توضیح می‌دهد که امروزه روش‌های تربیت فرزندان و گفت‌وگو درباره ارزش‌های درست، تحت تأثیر گسترش تلفن همراه و اینترنت دچار تغییر شده است. این تحول از یک‌سو فرصت‌های تازه‌ای را برای والدین ایجاد کرده تا بتوانند از طریق منابع آموزشی، مشاوره‌های تخصصی و جست‌وجوی راه‌حل‌ها، در مسیر تربیت فرزندانشان آگاه‌تر عمل کنند. از سوی دیگر، این تغییرات باعث شده کودکان و نوجوانان بیش از گذشته کنجکاو شوند؛ اما از آنجا که کنجکاوی همچون یک شمشیر دولبه است، هنوز روشن نیست که جنبه‌های مثبت دسترسی آسان به اینترنت، بر پیامدهای منفی آن برتری دارد یا خیر. یکی از نتایج ناخوشایند این روند، اعتیاد فرزندان به ابزارهای الکترونیکی و وابستگی شدید به فضای مجازی است. متخصصان تربیتی در چنین شرایطی حداقل نقش والدین را در این می‌دانند که همواره با هوشیاری کامل مراقب باشند فرزندانشان چه تجربه‌هایی را پشت سر می‌گذارند و پیش از بروز خطر، اقدامات پیشگیرانه لازم را انجام دهند. دلیل این ضرورت روشن است: فرزندان در هنگام قرار گرفتن در موقعیت‌های حساس ممکن است به دروغ‌گویی و پنهان‌کاری روی آورند. آن‌ها دروغ می‌گویند که کجا بوده‌اند، با چه کسانی وقت گذرانده‌اند، چه کاری انجام داده‌اند یا چه برنامه‌ای در سر دارند. آن‌ها رازهایی را پنهان می‌کنند و کارهایی را انجام می‌دهند که اگر برملا شود، به احتمال زیاد با مخالفت، سرزنش یا حتی تنبیه والدین مواجه خواهند شد. اگر به این مسئله توجه نشود، نبود شفافیت در روابط والدین و فرزندان می‌تواند به مرور به یک الگوی رفتاری تثبیت‌شده و مادام‌العمر تبدیل شود؛ الگویی که آسیب جدی به اعتماد و کیفیت ارتباط در خانواده وارد خواهد کرد. هر پدر و مادری خواهان آن است که فرزندش با صداقت سخن بگوید، افکار و دغدغه‌های خود را آزادانه بیان کند و بدون ترس از قضاوت یا تنبیه، واقعیت را بازگو نماید. بنابراین برای جلوگیری از شکل‌گیری عادات نادرست همچون پنهان‌کاری و عدم صداقت در فرزندان، ضروری است والدین آموزش‌های لازم را در زمینه پیامدهای چنین رفتارهایی به کودکان ارائه دهند. تنها از طریق آگاهی‌بخشی، ایجاد اعتماد متقابل و فراهم‌کردن بستری امن برای گفت‌وگوی صادقانه است که می‌توان روابطی شفاف، سالم و مؤثر میان والدین و فرزندان ایجاد کرد.