کتاب من می‌ترسم اثر آناهیتا تیموریان، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

پسر کوچولو از تنهایی می‌ترسید و شب‌ها خواب به چشمانش نمی‌آمد. برای همین، بابا هر شب برایش قصه‌ای تازه می‌گفت تا آرام بگیرد و بخوابد؛ قصه‌هایی شگفت‌انگیز از پری‌ها، کلاغ‌ها و عروسک‌ها. اما یک شب، قصه‌های بابا تمام شد و او ناچار شد داستانی از کودکی خودش برای پسرش تعریف کند. بابا ابتدا به آرامی گفت: «من می‌ترسم». او توضیح داد که وقتی بچه بود، از چیزی بسیار وحشتناک می‌ترسید؛ از هیولا. شب‌ها خواب به سراغش نمی‌آمد و هر شب مادرش برای او قصه می‌گفت. اما درست پس از پایان قصه و خاموش شدن چراغ‌ها، ماجرا آغاز می‌شد؛ چراکه هر شب هیولایی بزرگ و ترسناک وارد اتاقش می‌شد و او همیشه نگران بود که مبادا هیولا او را بدزدد یا بخورد. حالا سؤال این است: آیا ممکن بود هیولا بلایی سر بابا بیاورد؟ کتاب «من می‌ترسم» داستانی است درباره‌ی ترس آشنا و مشترک بسیاری از بچه‌ها از تاریکی و هیولاهای خیالی. نکته‌ی برجسته‌ی این اثر، همزادپنداری میان پدر و پسر است؛ جایی که کودک درمی‌یابد پدر هم درست مثل خودش ترس‌هایی داشته است. کودکان معمولاً جهان را ساده‌تر می‌بینند و فکر می‌کنند بزرگ‌ترها همیشه شجاع‌تر و نترس‌ترند، درحالی‌که واقعیت چنین نیست. والدین می‌توانند با گفتن خاطراتی از روزهای کودکی و بیان احساسات‌شان، رابطه‌ای صمیمی و عمیق با فرزندان خود ایجاد کنند و حتی به آن‌ها در غلبه بر ترس‌ها کمک کنند؛ درست همان‌طور که پدر در داستان «من می‌ترسم» عمل می‌کند. آناهیتا تیموریان، نویسنده و تصویرگر این کتاب، در سال ۱۳۵۰ در تهران متولد شد. او نویسنده، نقاش و معمار ایرانی در حوزه‌ی ادبیات کودک و نوجوان است. نخستین کتابش با عنوان «ماه بود و روباه» در سال ۱۳۷۸ با همکاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد. این کتاب پس از انتشار، به زبان‌های گوناگون ترجمه شد و توانست جایزه‌ی مهم ادبی مرکز بین‌المللی مطالعات ادبی کودکان و نوجوانان اوگتاگونال پاریس را از آنِ خود کند.