کتاب دختری با گوشواره مروارید اثر تریسی شوالیه، ترجمه طاهره صدیقیان، انتشارات کتابسرای تندیس

یوهانس ورمیر، نقاش مشهور هلندی، با تنها ۳۵ تابلو منسوب به خود، یکی از بزرگ‌ترین معماهای هنر قرن هفدهم را رقم زده است. درباره زندگی او اطلاعات اندکی در دسترس است و آنچه از او می‌دانیم، بیشتر از اسناد و مدارک معتبر حقوقی به دست آمده است. با این حال، نقاشی‌های شگفت‌انگیز ورمیر که سرشار از ظرافت، دقت در نورپردازی و توجه به بافت جزئیات هستند، تصویری ماندگار از عصر طلایی هلند ارائه می‌دهند. از میان آثار او، تابلو مشهور «دختری با گوشواره مروارید» جایگاهی ویژه دارد؛ اثری رازآلود که قرن‌هاست جذابیت و شکوه خود را حفظ کرده است. همین نقاشی الهام‌بخش رمان دوم تریسی شوالیه با نام «دختری با گوشواره مروارید» شد؛ رمانی که زندگی ورمیر و خانواده‌اش را در دهه ۱۶۶۰ در شهر دلفت بازآفرینی می‌کند. داستان با ورود گریت، دختر جوانی شانزده‌ساله، به خانه ورمیر آغاز می‌شود. او که دختری باهوش، حساس و دقیق است، ابتدا به عنوان مستخدم وارد خانه می‌شود، اما به تدریج رابطه‌ای صمیمانه با ارباب خود برقرار می‌کند. این نزدیکی سبب می‌شود که ورمیر او را به عنوان دستیار در کارگاه نقاشی‌اش برگزیند و در نهایت، گریت به مدل یکی از تابلوهای ماندگار او تبدیل شود.