کتاب درمان شوپنهاور اثر اروین دی یالوم، ترجمه زهرا حسینیان، انتشارات ترانه

کتاب «درمان شوپنهاور»، رمانی روان‌شناسانه و فلسفی نوشته‌ی اروین دی. یالوم، نخستین‌بار در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این اثر با نگاهی عمیق به روان‌درمانی و فلسفه، به بررسی نقش اندیشه و معنا در زندگی انسان می‌پردازد. داستان با شخصیت اصلی، ژولیوس هرتزفلد، روان‌درمانگر برجسته آغاز می‌شود. او در جریان یکی از معاینات پزشکی با واقعیت مرگ خود روبه‌رو شده و همین مسئله او را وادار می‌کند تا زندگی، کار و گذشته‌ی حرفه‌ای‌اش را دوباره مرور کند. در این مسیر، ژولیوس به یاد فیلیپ اسلیت می‌افتد؛ مردی که سال‌ها پیش به اعتیاد شدید به روابط جنسی گرفتار بود و درمان او در گذشته ناموفق ماند. با این حال، فیلیپ اکنون ادعا می‌کند که به شکل شگفت‌انگیزی درمان شده و این دگرگونی را مدیون آموزه‌های بدبینانه و فلسفه‌ی عمیق آرتور شوپنهاور، فیلسوف برجسته‌ی آلمانی، می‌داند. رفتار متفاوت و باورهای خاص فیلیپ توجه ژولیوس را جلب می‌کند. به همین دلیل، او از فیلیپ دعوت می‌کند تا در جلسات گروه‌درمانی‌اش شرکت کند؛ در عوض، فیلیپ نیز پذیرفته است ژولیوس را هرچه بیشتر با اندیشه‌ها و جهان‌بینی شوپنهاور آشنا سازد. این روایت تلفیقی است از روان‌شناسی کاربردی، فلسفه‌ی شوپنهاور و جست‌وجوی معنای زندگی، که کتاب «درمان شوپنهاور» را به اثری ماندگار در حوزه‌ی روان‌درمانی و ادبیات فلسفی تبدیل کرده است.