کتاب دوچرخه‌ی مرد محکوم و سه‌چرخه اثر فرناندو آرابال، ترجمه اصغر نوری، انتشارات افراز

نمایشنامه‌های آرابال سرشار از خیال، ریشخند و نشانه‌های تاریخی هستند؛ اما هیچ ارتباطی با واقع‌گرایی بی‌روح یا رویاپردازی‌های اغراق‌آمیز ندارند. آثار او تماشاگر را سرگشته می‌کنند و همزمان برمی‌انگیزانند؛ و همین عامل، راز اصلی جذابیت‌شان است. این نمایشنامه‌ها ماهیتی عمیقاً سیاسی دارند و در عین حال سرخوشانه، روشن‌بین، یاغی و بی‌پروا جلوه می‌کنند؛ آثاری که ردّی آشکار از زمانه ما را در دل خود حفظ کرده‌اند. تاسلا: من باید بروم، ویلورو، باید محکوم را ببرم. ویلورو: زود برگردی... کاش هزار مورچه بودم تا هزار بار از تو استقبال کنم. دوچرخه: مرد محکوم کلیماندو، همه این کارها فقط برای آن است که نامرئی نباشیم. آه، اگر نامرئی بودم می‌رفتم! آپال: من اگر نامرئی بودم، می‌رفتم در لوژ کاخ سبز می‌خوابیدم. روی فرش! چه حالی می‌کردم! ما چه کار می‌توانیم بکنیم تا در جایی گرم بخوابیم؟ آپال: مرگ! سه‌چرخه.