کتاب روح و زندگی اثر کارل گوستاو یونگ، ترجمه لطیف صدقیانی، انتشارات جامی(مصدق)

کارل گوستاو یونگ (۱۸۷۵–۱۹۶۱) و ولفگانگ ارنست پائولی (۱۹۰۰–۱۹۵۸) دو متفکر برجسته عصر مدرن به‌شمار می‌آیند. یونگ به‌عنوان بنیان‌گذار روان‌شناسی تحلیلی شناخته می‌شود و از مهم‌ترین پژوهشگران در زمینه تفسیر و تحلیل نمادهای رؤیا بود. در سوی دیگر، پائولی یکی از پیشگامان فیزیک کوانتوم به‌حساب می‌آید. او در سال ۱۹۴۵ به پیشنهاد آلبرت اینشتین نامزد دریافت جایزه نوبل فیزیک شد و آن را برای کشف «اصل محرومیت» دریافت کرد؛ اصلی که به توضیح نظریه چرخش و بنیان ساختار ماده در شیمی کمک کرد. یونگ و پائولی همکاری ارزشمندی در کتاب مشترک خود با عنوان «روح و زندگی» داشتند؛ اثری که نخستین بار در سال ۱۹۵۲ با زبان آلمانی و عنوان Naturerklarung und Psyche منتشر شد. این کتاب شامل چهار فصل با عناوین «نظرات یونگ درباره روان»، «نظرات یونگ درباره روان‌شناسی»، «سرزمین ارزش‌ها از نگاه یونگ» و «چیزهای غایی از دیدگاه یونگ» است. افزون بر این، مباحث مهمی همچون مفهوم «همزمانی» یونگ و تأثیر ایده‌های آرکی‌تایپی بر نظریه‌های علمی کپلر نیز در آن گنجانده شده است. زندگی شخصی پائولی نیز بر مسیر همکاری او با یونگ اثرگذار بود. او در آغاز سال ۱۹۳۱ دچار ورشکستگی مالی شد و در همین دوران با یونگ، روان‌پزشک و روان‌درمانگر مشهور که همانند او در نزدیکی زوریخ زندگی می‌کرد، آشنا شد. یونگ به‌سرعت به تحلیل و تفسیر رؤیاهای عمیق پائولی پرداخت و همین روند سبب شد پائولی به یکی از برجسته‌ترین دانشجویان روان‌شناسی او تبدیل شود. پس از آن، پائولی نگاه انتقادی و علمی خود را به نظریه‌های یونگ معطوف کرد و همین امر موجب روشن‌تر شدن دیدگاه‌های نوین یونگ، به‌ویژه درباره مفهوم «همزمانی»، شد. کتاب «روح و زندگی» تنها برای متخصصان نوشته نشده است، بلکه بیش از همه برای کسانی است که مشتاق شناخت، درک و آگاهی از نیروهای درونی خود هستند؛ نیروهایی که انسان و جهان را به حرکت وادار می‌کنند و درک آن‌ها به فهمی عمیق‌تر از ارتباط میان روان، علم و زندگی منجر می‌شود.