کتاب شناخت هنر گرافیک اثر سیدرضا حسینی، انتشارات مارلیک

یکی از نخستین ابزارهای ثبت و انتقال مفاهیم، تصویر بوده است؛ ابزاری که در قالب‌های گوناگون جلوه‌گر شده، گاه به صورت دیوارنگاری، زمانی بر سطح یک ظرف سفالی و یا در هیئت حکاکی بر دیواری سنگی. با گسترش جوامع بشری و شکل‌گیری فرهنگ‌های منطقه‌ای، نیاز به برقراری ارتباطی سریع‌تر و فراگیرتر پدید آمد. در همین مسیر، نقوش به‌کاررفته بر سطوح مختلف به شکل‌گیری خطوط انجامید. از دل همان تصاویر اولیه، نخستین اشکال نوشتاری پدیدار شدند و رفته‌رفته تصویر راه خود را از خط جدا کرد و در قالب‌های بیانی تازه جای گرفت. آنچه بیش از همه اهمیت داشته و دارد، پیوند عمیق میان «خط و تصویر» است؛ پیوندی که در دوران معاصر، زمینه‌ساز شکل‌گیری هنری نو با نام «گرافیک» شد. در این کتاب، تلاش شده است با تقسیم‌بندی تاریخ بشر به سه دوره‌ی اصلی یعنی عصر باستان، قرون وسطی و عصر جدید، سیر تحول تصویر در پیوند با خط و نقش بررسی شود. در این مسیر، موضوعاتی همچون ابزار و مواد، شیوه‌های اجرایی، هنرمندان و سبک‌های گوناگون نیز مورد تحلیل قرار گرفته است. فصل نخست کتاب به تعریف «هنر گرافیک» و معرفی شاخه‌های آن، شامل گرافیک سنتی و گرافیک مدرن، اختصاص دارد. در فصل‌های دوم و سوم، تحول خطوط در دوران باستان تحلیل شده است. فصول چهارم تا هفتم به بررسی خط، کتابت و تصویرگری در دوره‌های میانه، به‌ویژه دوران اسلامی در ایران، پرداخته و فصول هشتم تا دوازدهم به بررسی مصورسازی، کتاب‌آرایی و چاپ در دوره‌های جدید معطوف است. در نهایت، فصل پایانی کتاب به تاریخچه‌ی طراحی گرافیک و ظهور شاخه‌های گوناگون در گرافیک مدرن می‌پردازد.