کتاب ضریح چشم‌های تو اثر سید مهدی شجاعی، انتشارات نیستان

مجموعه داستان «ضریح چشم‌های تو» شامل هفت داستان کوتاه از سید مهدی شجاعی است که در دهه شصت نوشته شده‌اند. این مجموعه را می‌توان از چند زاویه اثری شاخص و قابل توجه در کارنامه نویسنده دانست؛ مهم‌ترین ویژگی آن، نثری شاعرانه، حس‌انگیز و عمیقاً پیوندخورده با باورهای دینی شجاعی است. همین ویژگی سبب شده او در شخصیت‌پردازی‌هایش همواره در پی ایجاد ارتباطی میان انسان‌های زمانه خود و شهدای کربلا باشد. شجاعی با تلفیق ابعادی از واقعه عاشورا با شرایط اجتماعی و روحی معاصر، توانسته روایت‌هایی تأثیرگذار و ماندگار بیافریند. از سوی دیگر، داستان‌های «ضریح چشم‌های تو» نمونه‌ای قابل اعتنا از داستان‌پردازی غیرشعاری‌اند که به تناسب شرایط زمانی و جغرافیایی خود خلق شده‌اند. نویسنده در این آثار نشان می‌دهد که چگونه در فضای دهه شصت، با الهام از حال و هوای جامعه و به دور از شعارزدگی، صرفاً بر پایه باورها و آرمان‌های شخصی‌اش ـ که بخشی از زیست حقیقی آن دوران نیز به شمار می‌رفت ـ داستان‌هایی نوشته است که مهم‌ترین کارکرد آن‌ها نزدیک کردن مفاهیم آرمانی به ذهن و جان مخاطب است. برخی از داستان‌های این مجموعه همچون «کسی که آمدنی است»، «ضریح چشم‌های تو» و «مرا به نام تو می‌خوانند» بهترین شاهد بر این مدعا هستند. شجاعی در این آثار حتی گاه از نام شهدای کربلا برای شخصیت‌پردازی بهره می‌گیرد تا تصویر ذهنی مخاطب پررنگ‌تر شود. در عین حال، همه داستان‌ها در پی بازآفرینی و یادآوری باورهای دینی‌اند؛ باورهایی که با وجود حضور در زندگی جمعی آن دوره، نیازمند یادآوری دوباره در قالبی هنری و داستانی بودند. مفاهیمی چون شفاعت در لحظه مرگ، توکل، توسل و ایمانی که انسان را از دلبستگی‌های دنیا می‌رهاند و او را به سوی جهاد می‌کشاند، در لابه‌لای این روایت‌ها حضوری پررنگ دارند.