کتاب ریشه‌های آسمان اثر رومن گاری، ترجمه منوچهر عدنانی، انتشارات نشر ثالث

هر نویسنده در طول زندگی ادبی خود تنها یک بار موفق به دریافت این جایزه می‌شود. با این حال، رومن گاری نمونه‌ای استثنایی است؛ او نخستین بار در سال ۱۳۳۵ (۱۹۵۶ میلادی) برای رمان «ریشه‌های آسمان» و بار دوم در سال ۱۳۵۴ (۱۹۷۵ میلادی) برای رمان «زندگی در برابر خود» با نام مستعار امیل آژار این جایزه را به دست آورد. رمان «ریشه‌های آسمان» بر بستر عظمت و انزوای آفریقای تحت سلطه فرانسه روایت می‌شود؛ سرزمینی که پیش‌زمینه‌ای الهام‌بخش برای ماجرایی متفاوت و غیرمتعارف فراهم می‌آورد. این داستان به سرگذشت مردی فرانسوی به نام مورل می‌پردازد؛ خانه‌به‌دوشی آرمان‌گرا که در جریان جنگ، همه‌چیز خود را از دست داده است. مورل هویت خویش را نه در دستاوردهای مادی، بلکه در پیوندی عمیق با کرامت انسانی و چیزی والاتر از طبیعت بشر بازمی‌یابد. او در جست‌وجوی معنای آزادی، استقلال و عزت نفس است. مبارزه او با هدفی والا شکل می‌گیرد: نجات گله‌های فیل‌ها از نابودی. این مأموریت دشوار اما مقدس، تنها با همراهی و حمایت میانا، زنی که همچون او از قربانیان جنگ است، امکان‌پذیر می‌شود.