کتاب زبان و اندیشه اثر نوام چامسکی، ترجمه کوروش صفوی، انتشارات هرمس

کتاب «زبان و اندیشه» سومین مجموعه از مقالات برجسته نوام چامسکی درباره زبان و ذهن است که نخستین‌بار در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. شش فصل آغازین این کتاب، که ریشه در مقالات منتشرشده در دهه ۱۹۶۰ دارند، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری و گسترش نظریه‌های زبان‌شناسی داشته‌اند. این نسخه جدید با افزودن یک فصل تکمیلی و پیشگفتاری تازه، دیدگاه تأثیرگذار چامسکی را به سده بیست‌ویکم پیوند می‌زند و افق‌های نوینی را در مطالعه زبان و ذهن می‌گشاید. در فصل‌های یک تا شش، آثار اولیه چامسکی در زمینه ماهیت زبان و فرایند فراگیری آن به‌عنوان یک نظام زیستی ژنتیکی، یا همان «گرامر جهانی»، بررسی می‌شود. او نشان می‌دهد که چگونه با تکیه بر اصول و قواعد این نظام، به دانش درونی یا «زبان I» دست می‌یابیم. طی پنج دهه گذشته، این چارچوب نظری موجب انفجار پژوهش‌های گسترده در حوزه زبان‌های متنوع جهان شده و پرسش‌های عمیقی را در باب مبانی نظری زبان‌شناسی مطرح کرده است. فصل پایانی کتاب با بازنگری در مسائل بنیادین، رویکرد «زیست‌زبانی» چامسکی را که از آغاز فعالیت‌های علمی‌اش تاکنون راهنمای کار او بوده است، دوباره برجسته می‌سازد. این فصل افزون بر مرور مسیر گذشته، چالش‌های تازه و هیجان‌انگیزی را برای آینده مطالعه زبان و ذهن معرفی می‌کند. نوام چامسکی، استاد برجسته زبان‌شناسی در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT)، نویسنده آثار فراوانی در حوزه زبان و فلسفه ذهن است. از جمله کتاب‌های مهم او می‌توان به «افق‌های جدید در مطالعه زبان و ذهن» (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۰) و «درباره طبیعت و زبان» (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۲) اشاره کرد.