کتاب عمارت ایدنبروک اثر جولیا دونالدسون، ترجمه الهه علوی، انتشارات اندیشه مولانا‏‫

رمان «عمارت ایدنبروک» نوشته‌ی جولیان دونالدسون، اثری عاشقانه و تاریخی است که در فضای انگلستان قرن نوزدهم روایت می‌شود. داستان با شخصیت اصلی، ماریان داونتری، آغاز می‌گردد؛ دختری جوان که پس از مرگ مادر، همراه با مادربزرگش در شهر باث زندگی می‌کند، در حالی که پدرش در فرانسه اقامت دارد. ماریان از روزمرگی‌های محدود و رسمی باث دلزده شده و هنگامی که خواهر دوقلویش، سیسیلی، او را به گذراندن تابستان در «عمارت ایدنبروک» دعوت می‌کند، این پیشنهاد را فرصتی برای رهایی از یکنواختی می‌بیند و می‌پذیرد. در طول سفر، ماجراهای غیرمنتظره‌ای چون رویارویی با یک راهزن مسیر او را تغییر می‌دهد و آغازگر حادثه‌هایی تازه می‌شود. ورود به عمارت ایدنبروک سرآغاز تحولی مهم است؛ جایی که ماریان با فیلیپ ویندهام، مردی جوان و تاثیرگذار، آشنا می‌شود. رابطه‌ی میان آن دو به‌تدریج در بستر گفت‌وگوها و برخوردهایی آمیخته با سوءتفاهم، فاصله و کشش عاطفی شکل می‌گیرد و به خط اصلی داستان جهت می‌دهد. با این حال، رمان تنها به روایت عاشقانه محدود نمی‌شود. مسائل خانوادگی، فشارهای اجتماعی و کشمکش‌های درونی شخصیت‌ها نیز بخش مهمی از داستان را تشکیل می‌دهند. ماریان در مسیر رشد و تغییر، با پرسش‌هایی بنیادین درباره‌ی هویت، اعتمادبه‌نفس و خواسته‌های واقعی زندگی خود رودررو می‌شود. او همواره میان پایبندی به نقش‌های اجتماعی از پیش‌تعیین‌شده و انتخاب مسیر شخصی مبارزه می‌کند. روابط خانوادگی و نقش‌های تحمیلی نیز در این تقابل نقشی تعیین‌کننده دارند و فضای داستان را عمیق‌تر می‌سازند. «عمارت ایدنبروک» با بهره‌گیری از عناصر شاخص رمان‌های دوره‌ی رجنت، همچون عمارت‌های روستایی باشکوه، آیین‌های رسمی و قواعد طبقاتی، فضایی به یادماندنی خلق می‌کند که تداعی‌گر آثار نویسندگانی مانند جین آستن است. با این تفاوت که زبان روایت ساده‌تر، روان‌تر و نزدیک‌تر به بیان امروزی است. همین ویژگی، علاوه بر جذابیت عاشقانه‌ی داستان، آن را برای خوانندگان امروز دلنشین‌تر و قابل‌همذات‌پنداری‌تر می‌کند.