کتاب سفرنامه برادران امیدوار اثر برادران امیدوار، انتشارات جمهوری

در ادبیات فارسی، نگارش سفرنامه جایگاه ویژه‌ای دارد و آثار ارزنده‌ای در این حوزه خلق شده است. نویسندگان بسیاری، خاطرات و تجربیات سفرهای چندین‌ساله‌ خود را به صورت مکتوب ثبت کرده‌اند. سفرنامه، نتیجه‌ سیر و سیاحت فرد یا گروهی است که با ثبت رخدادها، مشاهدات و تعاملات در طول سفر، اثری ماندگار پدید می‌آورند. بااین‌حال، سفرنامه‌نویسی حرفه‌ای نیازمند تجربه، پژوهش و برنامه‌ریزی است؛ جریانی که در ایران برای نخستین‌بار در دهه‌ ۱۳۳۰ رقم خورد. عبدالله و عیسی امیدوار، دو برادر پژوهشگر و مستندساز ایرانی، در پاییز سال ۱۳۳۳ اولین سفر حرفه‌ای خود را با شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» آغاز کردند. آغاز این سفر با موتورسیکلتی بود که به آن‌ها امکان می‌داد از مسیرهای دشوار و کوهستانی افغانستان عبور کنند. آنان پس از سفر به افغانستان و هند، راهی جنوب‌ شرق آسیا و اقیانوسیه شدند. ادامه مسیرشان از دل اقیانوس آرام تا قاره آمریکا، شامل دیدار از آمریکای شمالی و جنوبی، و سپس سفر به اروپا بود. مرحله‌ نخست این سفر شگفت‌انگیز هفت سال به طول انجامید. طی این سال‌ها، برادران امیدوار با فیلم‌برداری، نگارش مقاله و فروش آن‌ها توانستند هزینه‌ لازم برای آغاز مرحله‌ دوم سفر خود را تأمین کنند. در مرحله‌ دوم، وسیله‌ نقلیه آنان یک ون بود. این بار از مرز ایران وارد کویت شدند، سپس به عربستان سعودی رفتند و پس از آن، راهی قاره آفریقا شدند. نتیجه‌ سال‌ها تلاش، سیاحت و پژوهش در نقاط مختلف جهان، مجموعه‌ای ارزشمند از دستاوردها بود؛ از جمله تأسیس «موزه برادران امیدوار»، تولید فیلم‌ها و مستندهای معتبر، نگارش مقالات علمی و فرهنگی و یادداشت‌های متعدد. اما مهم‌ترین یادگار این سفر طولانی، کتابی ماندگار با عنوان «سفرنامه برادران امیدوار» است؛ اثری که روایتگر تجربه‌های حرفه‌ای، ماجراهای واقعی و نگاه پژوهشی این دو برادر در طی سفرهایشان به دور دنیا به شمار می‌رود.