کتاب متون فلسفی اثر یورگن هابرماس، ترجمه عسگر قهرمانپور بناب، انتشارات جوینده

متون این کتاب، علاوه بر بن‌مایه‌های فکری بسیار غنی، با چهار ویژگی مهم همراه‌اند که مطالعه آن‌ها را برای مخاطب دشوار می‌سازد. نخستین و دومین دشواری به این واقعیت بازمی‌گردد که این نوشته‌ها ماهیتی موضوعی دارند و در معنای دانشگاهی، متون فلسفی به شمار می‌آیند. از این رو، آثار هابرماس در چارچوبی نسبتاً روشن و کلاسیک سامان یافته و در امتداد خطوط سازمانی تقسیم می‌شوند. با این حال، چنین تقسیم‌بندی‌ای با واقعیت آثار هابرماس در تعارض قرار دارد؛ زیرا از یک‌سو، بخش مهمی از آثار او در بیرون از هسته اصلی و با رویکردی متفاوت از سازمان‌بندی‌های سختگیرانه رشد کرده است و از سوی دیگر، نقطه آغاز روش‌شناختی او بیشتر ماهیتی میان‌رشته‌ای داشته تا صرفاً سازمانی. سومین دشواری به این نکته مربوط می‌شود که هابرماس معمولاً نتایج، تحولات و تفسیرهای خود را بیان می‌کند بی‌آنکه فرایند پژوهش و مبانی بنیادی آن را به‌روشنی توضیح دهد. همین امر باعث می‌شود پیگیری مباحث برای خواننده دشوارتر شود. در نهایت، مشکل چهارم پیوند مستقیمی با سه دشواری پیشین دارد. این متون اغلب بر مقالاتی استوار هستند که سرچشمه آن‌ها به دهه ۱۳۵۰ خورشیدی (۱۹۷۰ میلادی) در مواردی اندک و بیشتر به دهه ۱۳۶۰ خورشیدی (۱۹۸۰ میلادی) تا امروز بازمی‌گردد؛ دوره‌ای که نظریه اجتماعی هابرماس به درختی پربار بدل شد و به کامیابی‌های علمی و نظری چشمگیری دست یافت.