کتاب کنستانسیا اثر کارلوس فوئنتس، ترجمه عبدالله کوثری، انتشارات ماهی

رمان «کنستانسیا» اثری از نویسنده‌ی نام‌آشنای مکزیکی، کارلوس فونتس است؛ اثری که بار دیگر خواننده را به دنیای خاص و سبک منحصربه‌فرد این نویسنده بازمی‌گرداند. روایت داستان از زبان دکتر ویتبی هال، روشنفکر پا به سن گذاشته‌ای پریشان و بی‌روح، شکل می‌گیرد. او همراه با همسرش، کنستانسیا، زندگی می‌کند و همسایه‌ی سالخورده‌شان موسیو پلوتنیکوف، بازیگر روسی از کار افتاده، در همسایگی آنان سکونت دارد. آغاز ماجرا با جمله‌ای تکان‌دهنده همراه است؛ راوی می‌گوید که موسیو پلوتنیکوف را درست در روز مرگش دیده است. پلوتنیکوف در همان دیدار به او گفته بود که روزی خواهد رسید که خود ویتبی نیز در روز مرگش به دیدار او بیاید. این جمله‌ی رازآلود سرآغاز فضایی مه‌آلود و تیره است که در ادامه‌ی داستان پررنگ‌تر می‌شود. پس از مرگ پلوتنیکوف، آشفتگی روحی کنستانسیا شدت می‌گیرد و همین موجب می‌شود ویتبی نسبت به بسیاری چیزها دچار شک و تردید شود. فونتس در «کنستانسیا» بار دیگر به حال‌وهوای گوتیک آثار اولیه‌اش بازمی‌گردد؛ همانند رمان «آئورا»، جایی که مرز میان خیال و واقعیت شکسته می‌شود. در این اثر نیز فضای سوررئال و مبهم، ویژگی اصلی روایت است. نویسنده با درهم‌آمیختن مرزهای واقعیت و خیال، جهانی چندلایه می‌آفریند که خواندن آن با وجود دشواری، تجربه‌ای جذاب و منحصربه‌فرد به همراه دارد. «کنستانسیا» نه تنها روایتگر داستانی پیچیده و پر از ابهام است، بلکه نمونه‌ی بارزی از توانایی کارلوس فونتس در خلق فضایی اسرارآمیز و در عین حال ادبی محسوب می‌شود؛ فضایی که همچون دیگر آثار شاخص او، خواننده را تا پایان در هاله‌ای از تردید، هیجان و کشش مداوم نگه می‌دارد.