کتاب لنگرگاهی در شن روان اثر چیماماندا انگزی آدیچی، ترجمه الهام شوشتری زاده، انتشارات اطراف
شش مواجهه با سوگ و مرگ
کتاب لنگرگاهی در شن روان اثر چیماماندا انگزی آدیچی، ترجمه الهام شوشتری زاده، انتشارات اطراف
شش مواجهه با سوگ و مرگ
ناشر : اطراف
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
وزیریقطع
شومیزنوع جلد
1404سال انتشار شمسی
«بگذار اشکم را بریزم»؛ جملهای که بسیاری از ما در لحظههای سوگ و فقدان بر زبان آوردهایم یا در دل با خود تکرار کردهایم، زمانی که از شدت اندوه ناتوان شدهایم و دیگران تاب دیدن بیتابی ما را نداشتهاند. اما پرسش جدی این است: سوگواری چیست و چرا تا این اندازه ضروری و حیاتی به نظر میرسد؟ روانکاوی و روانشناسی کوشیدهاند پاسخی برای این پرسش پیدا کنند، ولی آیا این پاسخها مرهمی بر دل انسان سوگوار میشود؟ در این میان، آنچه ثابت کرده میتواند تسکینی واقعی ببخشد، هنر و بهویژه ادبیات است.
ادبیات همواره در میان طوفانهای فقدان و مرگ، به یاری انسان آمده است. خواندن و نوشتن هنگام سوگواری تجربهای عجیب و منحصربهفرد است؛ تجربهای که گاه به خود فرایند سوگ تبدیل میشود. زمانی که نوشتههای نویسندگان درباره مرگ عزیزانشان را میخوانیم، به جهانی قدم میگذاریم که حتی اگر خودمان هنوز داغی بزرگ بر دل نداشته باشیم، باز هم تأثیری ژرف بر ما خواهد گذاشت.
کتاب «لنگرگاهی در شن روان: شش مواجهه با سوگ و مرگ» شاهدی زنده بر قدرت ادبیات در رویارویی با مرگ و فقدان است. این کتاب نشان میدهد چگونه ذهنهای بزرگ نویسندگان توانستهاند تجربهای جانکاه را به متنی ادبی تبدیل کنند؛ متنی که خود نقش آیینی برای سوگ ایفا میکند. در این اثر، نوشتههای شش نویسنده از دورهها و سرزمینهای گوناگون، در قالبهایی چون جستار، نامهنگاری و خاطرهنویسی کنار هم قرار گرفتهاند؛ نوشتههایی در مرگ پدر، مادر، همسر، فرزند و دوستان.
از «راینر ماریا ریلکه» شاعر قرن نوزدهم گرفته تا «چیماماندا انگزی آدیچی» نویسنده معاصر آفریقایی، صداهای متفاوتی در این کتاب شنیده میشود. آدیچی در این مجموعه از فقدان پدرش در دوران همهگیری کرونا نوشته است؛ لحظهای همزمان با ما و ملموس برای خوانندگان امروز که در دهه سوم هزاره سوم زندگی میکنند. پیوند میان این نوشتهها نشان میدهد که سوگ، مرزی نمیشناسد و تجربهای مشترک میان همه انسانهاست.
اگر شما نیز زمانی که نوشتهای درباره مرگ عزیزتان را خواندهاید، اشکتان بیش از هنگام نگارش جاری شده است، «لنگرگاهی در شن روان» میتواند کتابی بسیار اثرگذارتر برایتان باشد؛ کتابی که نهتنها خواندنش تجربهای ادبی است، بلکه خود به گونهای آیین سوگواری بدل میشود و راهی برای مواجهه انسانیتر با غم فقدان پیش پای ما میگذارد.
«بگذار اشکم را بریزم»؛ جملهای که بسیاری از ما در لحظههای سوگ و فقدان بر زبان آوردهایم یا در دل با خود تکرار کردهایم، زمانی که از شدت اندوه ناتوان شدهایم و دیگران تاب دیدن بیتابی ما را نداشتهاند. اما پرسش جدی این است: سوگواری چیست و چرا تا این اندازه ضروری و حیاتی به نظر میرسد؟ روانکاوی و روانشناسی کوشیدهاند پاسخی برای این پرسش پیدا کنند، ولی آیا این پاسخها مرهمی بر دل انسان سوگوار میشود؟ در این میان، آنچه ثابت کرده میتواند تسکینی واقعی ببخشد، هنر و بهویژه ادبیات است.
ادبیات همواره در میان طوفانهای فقدان و مرگ، به یاری انسان آمده است. خواندن و نوشتن هنگام سوگواری تجربهای عجیب و منحصربهفرد است؛ تجربهای که گاه به خود فرایند سوگ تبدیل میشود. زمانی که نوشتههای نویسندگان درباره مرگ عزیزانشان را میخوانیم، به جهانی قدم میگذاریم که حتی اگر خودمان هنوز داغی بزرگ بر دل نداشته باشیم، باز هم تأثیری ژرف بر ما خواهد گذاشت.
کتاب «لنگرگاهی در شن روان: شش مواجهه با سوگ و مرگ» شاهدی زنده بر قدرت ادبیات در رویارویی با مرگ و فقدان است. این کتاب نشان میدهد چگونه ذهنهای بزرگ نویسندگان توانستهاند تجربهای جانکاه را به متنی ادبی تبدیل کنند؛ متنی که خود نقش آیینی برای سوگ ایفا میکند. در این اثر، نوشتههای شش نویسنده از دورهها و سرزمینهای گوناگون، در قالبهایی چون جستار، نامهنگاری و خاطرهنویسی کنار هم قرار گرفتهاند؛ نوشتههایی در مرگ پدر، مادر، همسر، فرزند و دوستان.
از «راینر ماریا ریلکه» شاعر قرن نوزدهم گرفته تا «چیماماندا انگزی آدیچی» نویسنده معاصر آفریقایی، صداهای متفاوتی در این کتاب شنیده میشود. آدیچی در این مجموعه از فقدان پدرش در دوران همهگیری کرونا نوشته است؛ لحظهای همزمان با ما و ملموس برای خوانندگان امروز که در دهه سوم هزاره سوم زندگی میکنند. پیوند میان این نوشتهها نشان میدهد که سوگ، مرزی نمیشناسد و تجربهای مشترک میان همه انسانهاست.
اگر شما نیز زمانی که نوشتهای درباره مرگ عزیزتان را خواندهاید، اشکتان بیش از هنگام نگارش جاری شده است، «لنگرگاهی در شن روان» میتواند کتابی بسیار اثرگذارتر برایتان باشد؛ کتابی که نهتنها خواندنش تجربهای ادبی است، بلکه خود به گونهای آیین سوگواری بدل میشود و راهی برای مواجهه انسانیتر با غم فقدان پیش پای ما میگذارد.
دستههای مرتبط
کتابروانشناسی و موفقیتموفقیت و خودیاریزندگینامه و خاطراتخاطراتفلسفه و منطقهستیشناسیروانشناسی و موفقیتموفقیت و خودیاریزندگینامه و خاطراتخاطراتفلسفه و منطقهستیشناسیموفقیت و خودیاریخاطراتهستیشناسی
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
کتاب لنگرگاهی در شن روان اثر چیماماندا انگزی آدیچی، ترجمه الهام شوشتری زاده، انتشارات اطراف
شش مواجهه با سوگ و مرگ