کتاب هنر رقصیدن با استراتژی اثر مجتبی لشکربلوکی، انتشارات آریانا قلم

کتاب «هنر رقصیدن با استراتژی» اثر «مجتبی لشکربلوکی» یکی از منابع ارزشمند در حوزه «مدیریت استراتژیک پیشرفته» است که این مفاهیم پیچیده را به زبانی ساده و روان بیان می‌کند. نویسنده در این اثر به نقد و بررسی ناکارآمدی روش‌های سنتی در تدوین و اجرای استراتژی می‌پردازد و نشان می‌دهد که چرا این رویکردها دیگر پاسخ‌گوی دنیای پرتحول امروز نیستند. در مدیریت استراتژیک سنتی، اصول بر حرکت قدم‌به‌قدم، برنامه‌ریزی تقویم‌محور و اتکا به تحلیل‌های صرف بنا شده است. این رویکرد بر فرض قابل‌پیش‌بینی بودن آینده استوار است، در حالی‌که رخدادهای غیرمنتظره، همواره این پیش‌بینی‌پذیری را با چالش روبه‌رو می‌کنند. یکی از ضعف‌های اساسی چنین رویکردی آن است که از آنجا که برنامه‌های استراتژیک بر اساس تقویم رسمی تدوین می‌شوند، با ریتم طبیعی تحولات واقعی همخوانی ندارند و همین امر ضرورت بازنگری مداوم را به همراه دارد. از نگاه لشکربلوکی، اگرچه استفاده از مفاهیم، مدل‌ها و تکنیک‌های مدیریتی اهمیت دارد، اما اگر این ابزارها نتوانند اثری واقعی بر آینده سازمان، کشور یا حتی افراد بگذارند، دیگر نمی‌توان آن را مدیریت یا برنامه‌ریزی استراتژیک نامید. به همین دلیل، او در «هنر رقصیدن با استراتژی» تلاش کرده است رویکردی عمل‌گرایانه و سریع‌العمل ارائه دهد تا مدیران، رهبران و حتی افراد در زندگی شخصی بتوانند در برابر موقعیت‌های واقعی تصمیم‌های اثربخش بگیرند. این کتاب تنها به حوزه سازمانی محدود نمی‌شود؛ بلکه اصول آن برای رهبری استراتژیک در حکومت و همچنین زندگی فردی نیز کاربرد دارد. در مدل پیشنهادی «هنر رقصیدن با استراتژی»، پنج شاخصه کلیدی مورد تأکید قرار گرفته است: سازگار بودن، واکنش‌پذیری، رئالیستی بودن، کاربردی بودن و آینده‌نگری. چنین رویکردی به مدیریت استراتژیک، فرآیندی چندبعدی، پیچیده، پویا و پیوسته را ترسیم می‌کند که اجرای آن به مدیران ارشد و متخصصان سازمانی سپرده می‌شود. علاوه بر این، نویسنده به اهمیت مستندسازی و تدوین پیش‌نویس‌های انعطاف‌پذیر نیز اشاره می‌کند. مفهوم «عدم قطعیت» در این مدل جایگاهی محوری دارد و در سه بعد وضعیت، تأثیر و پاسخ مورد بررسی قرار می‌گیرد. مجتبی لشکربلوکی در کتاب به‌طور مفصل این مفاهیم را توضیح داده و راهکارهایی برای مواجهه مؤثر با آنها ارائه کرده است. «هنر رقصیدن با استراتژی» به مخاطب می‌آموزد که مدیریت استراتژیک دیگر یک فرآیند خشک و تقویم‌محور نیست، بلکه نوعی هنر تصمیم‌گیری در لحظه و همزمان با تغییر شرایط است؛ هنری که می‌تواند مسیر سازمان‌ها، جوامع و حتی زندگی فردی را دگرگون کند.