کتاب مومی ترول‌ها اثر تووه یانسون، ترجمه مرسده خدیور محسنی، انتشارات هوپا

«بابا ترول» تصمیم گرفته است سرگذشت زندگی خود را روایت کند؛ روایتی پر از خاطرات تلخ و شیرین، از سال‌های نخستین کودکی تا روزهایی که تجربه‌های تازه‌ای به دست آورده است. او از دوران خردسالی‌اش در پرورشگاه می‌گوید، جایی که سال‌های حساس زندگی‌اش در میان تنهایی و نظم خشک روزمره سپری شد. در همین خاطرات، از «خاله زورزورک» سخن به میان می‌آورد؛ زنی نامهربان که حضورش برای کودکان بیشتر مایه بیم و رنج بود تا آرامش و دلگرمی. «بابا ترول» همچنین از ماجراهای پرهیجان و پررمز و راز جزیره یاد می‌کند؛ از «روح مخوف جزیره» که سایه‌ای هراس‌آور بر زندگی همه انداخته بود، و از «دودو اژدها» که در قصه‌های او جایگاهی ویژه دارد. او داستان «جرجره» و «وریجک» را نیز بازگو می‌کند؛ شخصیت‌هایی که به‌عنوان پدران «شامه‌زاد» و «بوبو» نقش مهمی در سرنوشت این روایت دارند و هر کدام بخشی از دنیای پرماجرای او را ساخته‌اند. اما بخش مهم‌تر و شاید شیرین‌ترین قسمت این زندگی‌نامه، بازگویی لحظه‌ای است که «بابا ترول» برای نخستین بار با «ماماترول» آشنا شد. او با اشتیاق از این آشنایی سخن می‌گوید؛ نقطه عطفی که مسیر زندگی‌اش را دگرگون کرد و برای همیشه در خاطره‌هایش ماندگار شد. در این روایت، پیوند عاطفی و انسانی پررنگ‌تر از هر ماجرای دیگری جلوه می‌کند و قلب داستان را شکل می‌دهد.