کتاب تاریخ هنر برای فیلمسازان اثر گیلیان مک ایور، ترجمه مجید کیانیان، انتشارات ایجاز

از همان آغاز پیدایش سینما، اقتباس ادبی همواره بستر مناسبی برای شکل‌گیری روایت‌های سینمایی فراهم کرده است. به همین دلیل، ما اغلب از اصطلاحات ادبی همچون استعاره، کنایه و سیاق دوگانه برای توصیف جنبه‌های بصری فیلم بهره می‌بریم. بااین‌حال، راه دیگری نیز برای نگریستن به زبان تصویر وجود دارد و آن بررسی پیوند عمیق سینما با هنرهای تجسمی، به‌ویژه نقاشی، به‌عنوان یکی از کهن‌ترین شکل‌های هنر است. تاریخ هنر همواره برای فیلم‌سازان همچون منبع الهام عمل کرده و مسیر آموختن تکنیک‌های بصری را روشن ساخته است. از خلال آثار هنری، فیلم‌سازان می‌آموزند چگونه جزئیات دوره‌های تاریخی را بازآفرینی کنند و در عین حال با اصولی همچون ترکیب‌بندی، تئوری رنگ و نورپردازی آشنا شوند. در این کتاب، لحظات کلیدی در تحول نقاشی غربی و نقش آن در شکل‌گیری فرهنگ بصری غرب بررسی می‌شود؛ همان بستری که سینما از آن سر برآورده است. پس از آن نیز، نحوه بازنمایی ژانرهای گوناگون همچون وحشت، اروتیسم، خشونت، رئالیسم و فانتزی در نقاشی و تأثیر این تصاویر بر سینما تحلیل می‌گردد. مطالعه‌های موردی روشنگر در کتاب، پیوند میان هنر و سینما را از زاویه آثار هفت فیلم‌ساز برجسته‌ی معاصر نشان می‌دهد؛ کارگردانانی چون پیتر گرین‌اوی، پیتر وبر، جک کاردیف، مارتین اسکورسیزی، گیرمو دل‌تورو، کوئنتین تارانتینو و استن داگلاس. این بررسی‌ها نشان می‌دهد چگونه هر یک از این سینماگران از میراث تصویری نقاشی برای گسترش زبان سینمایی خود بهره برده‌اند. افزون بر این، مجموعه‌ای از تمرین‌های عملی نیز در متن گنجانده شده که می‌توان آن‌ها را به‌صورت فردی یا گروهی انجام داد. این تمرین‌ها فرصتی ارزشمند برای فیلم‌سازان نوظهور فراهم می‌آورد تا از رهگذر تجربه‌های عملی، آموخته‌های نظری خود را در خلق تصاویر سینمایی به کار گیرند. «تاریخ هنر برای فیلم‌سازان» با ارائه تصاویری چشم‌نواز و رنگی، نه تنها یک راهنمای عملی برای هنرجویان سینماست، بلکه دریچه‌ای تازه به روی هر علاقه‌مند به زبان بصری فیلم می‌گشاید. این کتاب نشان می‌دهد چگونه آثار هنری می‌توانند کلید درک عمیق‌تر جهان بصری سینما باشند و به ارتقای خلاقیت در روایت‌پردازی و تصویرآفرینی کمک کنند.