کتاب زندگانی فاطمه زهرا (س) اثر جعفر شهیدی، انتشارات نشر فرهنگ اسلامی

شگفت‌آور است که رسول خدا(ص) از نخستین همسر خود، خدیجه(س)، دخترانی بیش از پسران داشت و شگفت‌تر آن‌که همه پسران او در کودکی از دنیا رفتند و نپاییدند. در سنت زندگی بدوی و قبیله‌ای، پسر مایه تداوم خاندان و روشنایی خانه پدر به شمار می‌آمد و هر کس پسری برای جانشینی نداشت، «ابتر» خوانده می‌شد؛ زیرا تصور می‌شد نام و یاد او از میان خواهد رفت. با این همه، مشیت الهی بر خلاف پندار نادرست و کج‌اندیشی دل‌های تاریک رقم خورد. از پیامبر اسلام(ص)، دختری بر جای ماند که با گفتار روشن و رفتار والا، حقیقت سخن پدر و سرّ آیات قرآن را آشکار ساخت و به همگان نشان داد که: «إنّ شانئک هو الأبتر».