کتاب پیوند جان و جانان اثر رضا بابایی، انتشارات مهرستان

عاشقانه‌هایی برای نماز و نیایش نماز واژه‌ای پارسی است که از ریشۀ «نَم» به معنای خم‌شدن و تعظیم‌کردن گرفته شده است. در متون کهن فارسی، این واژه علاوه بر مفهوم پرستش، به معنای دعا و نیایش نیز به کار رفته و همواره جایگاهی مقدس و ارزشمند داشته است. در حقیقت، در تمامی ادیان الهی، آیین نماز به‌عنوان پیوندی میان انسان و خداوند نقشی برجسته ایفا می‌کند. بندگان شکرگزار کسانی‌اند که نماز را با عشق و نیازی درونی به پا می‌دارند، نه از سرِ هراس از عقوبت یا صرفاً برای رفع تکلیف در برابر پروردگار رحمان. کتاب «پیوند جان و جانان» به قلم مرحوم رضا بابایی، اثری متفاوت درباره نماز است که با زبانی ادبی و نگاهی ژرف، اهمیت عبادت و حقیقت نیایش را بررسی می‌کند. این کتاب در چهار فصل تدوین شده و نماز را به‌عنوان محوری‌ترین موضوع خود برگزیده است. در فصل نخست، نویسنده به چیستی نماز، اعجاز آن و چرایی اقامۀ این عبادت می‌پردازد. فصل دوم با رویکردی ادبی، اجزای گوناگون نماز را به‌صورت جداگانه شرح و تفسیر می‌کند. فصل سوم کتاب حال و هوایی دیگر دارد و آکنده از قطعه‌های نیایش‌گونه است که مخاطب را به عوالم معنوی نزدیک‌تر می‌سازد. در نهایت، فصل چهارم شامل نوزده حکایت تاریخی مرتبط با نماز است که هر یک جلوه‌ای از ایمان، عرفان و تجربه‌های ناب بندگی را روایت می‌کند. این کتاب عاشقانه‌ای روح‌نواز برای نماز و نیایش است؛ سفری از کلمه تا معنا، از ادب تا عرفان، و از نیایش فردی تا تاریخ پرشکوه دل‌سپردگان به نماز.