کتاب سینماگران بزرگ اثر نوئل سیمسولو، ترجمه عظیم جابری، انتشارات دیبایه

کنجی میزوگوچی، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس برجسته ژاپنی، یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ سینما به‌شمار می‌آید. سینمای او بیش از هر چیز به دلیل برداشت‌های طولانی، میزانسن‌های دقیق و شیوه منحصربه‌فرد روایت شناخته می‌شود. به گفته مارک لو فانو، نویسنده و منتقد سینما، «فیلم‌های میزوگوچی سرشار از نیروی هنری، خلوص، قدرت، ظرافت و شفقت‌اند؛ آثاری که تماشاگر را به‌شدت تکان می‌دهند و او را با درد و رنج انسانی روبه‌رو می‌سازند». کتاب «سینماگران بزرگ ۶» به‌طور مفصل به سبک و جهان‌بینی این کارگردان نامدار پرداخته است. در میان آثار او، فیلم «اوگتسو» (۱۹۵۳) نقطه عطفی در کارنامه‌اش بود که توجه جهانیان را به سینمای میزوگوچی جلب کرد و در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۷۲ در میان ده فیلم برتر نظرسنجی منتقدان قرار گرفت. از دیگر فیلم‌های تحسین‌شده میزوگوچی می‌توان به «داستان آخرین گل داوودی» (۱۹۳۹) و «زندگی اوهارو» (۱۹۵۲) اشاره کرد؛ آثاری که هر یک به‌تنهایی جایگاه او را در سینمای ژاپن تثبیت کردند. امروزه، کنجی میزوگوچی نه‌تنها در ژاپن، بلکه در سراسر جهان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین فیلم‌سازان تاریخ سینما شناخته می‌شود و آثار ماندگار او همچنان الهام‌بخش سینماگران و دوستداران هنر هفتم هستند.