کتاب سه دختر حوا (شومیز) اثر الیف شافاک، ترجمه صابر حسینی، انتشارات نیماژ

رمان «سه دختر حوا» نوشته‌ی الیف شافاک، نخستین بار در سال ۲۰۱۶ منتشر شد و خیلی زود توجه علاقه‌مندان ادبیات معاصر را به خود جلب کرد. داستان با زنی ثروتمند به نام پری آغاز می‌شود که در راه رفتن به مهمانی‌ای در استانبول است. در میانه‌ی مسیر، گدایی قصد دارد کیف او را برباید. در جریان این کشمکش، تصویری از کیف بر زمین می‌افتد؛ عکسی از سه دختر جوان که در کنار استاد دانشگاهشان ایستاده‌اند. همین عکس، دریچه‌ای به گذشته‌ی پنهان پری می‌گشاید و عشقی قدیمی را به یادش می‌آورد؛ عشقی که سال‌ها کوشیده بود آن را از خاطر ببرد. با دیدن عکس، پری دوباره به یاد دوران دانشجویی در آکسفورد می‌افتد؛ زمانی که تنها هجده سال داشت و برای نخستین بار پا به دنیای ناشناخته‌ی خارج از کشور می‌گذاشت. در همان دوران بود که او با استادی متفاوت، عصیانگر و بحث‌انگیز آشنا شد؛ استادی که کلاس‌هایش درباره‌ی خدا، ذهن و روح او را دگرگون می‌کرد. خاطرات شیرین و مونا، دو دوست نزدیک پری، نیز یکی‌یکی از ذهنش می‌گذرند؛ دوستانی که بحث‌های داغشان درباره‌ی مذهب و فمینیسم، بخش مهمی از آن سال‌های جوانی را شکل می‌داد. اما در کنار آن روزهای پرهیاهو، رخدادی تلخ نیز وجود داشت؛ حادثه‌ای که میان سه دختر فاصله انداخت و مسیر زندگی‌شان را برای همیشه تغییر داد. «سه دختر حوا» روایتی است در هم‌تنیده از عشق، ایمان، هویت و زنانگی که سوالی بزرگ را مطرح می‌کند: انسان در میان سنت و مدرنیته، باور و تردید، چگونه راه خود را پیدا می‌کند؟