کتاب شناگر اثر عباس عبدی، انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان

داستان «شناگر» با ساختاری پیوسته و منظم روایت می‌شود و حوادث آن حال و هوایی ماجرایی و پرهیجان دارند. شخصیت اصلی داستان پسری یازده‌ساله است که شور و اشتیاق فراوانی برای یادگیری فنون و مهارت‌های گوناگون نشان می‌دهد. حضور پدر و مادر نیز در این روند بی‌تأثیر نیست؛ زیرا آن‌ها به‌طور غیرمستقیم او را به سوی یادگیری و تجربه‌های تازه سوق می‌دهند. زاویه‌ دید داستان از آغاز تا پایان به‌صورت اول‌شخص باقی می‌ماند و هیچ تغییری در شیوه روایت ایجاد نمی‌شود. این انتخاب سبب می‌شود خواننده پیوند عمیق‌تری با ذهنیت و احساسات قهرمان داستان برقرار کند. نویسنده با توصیف‌های دقیق و به‌جا، فضایی واقعی و ملموس از محیط جغرافیایی و شرایط آب‌وهوایی منطقه‌ای که حوادث در آن رخ می‌دهد، ترسیم کرده است. برای نمونه، زمانی که برق می‌رود و کولر از کار می‌افتد، تصویر گرما و هوای شرجی با جزئیاتی باورپذیر در ذهن مخاطب جان می‌گیرد. چنین توصیف‌هایی علاوه بر ایجاد فضای داستانی زنده، حال‌وهوای شخصیت‌ها را نیز به‌خوبی منتقل می‌کند. از دیگر ویژگی‌های این اثر، لحظه‌پردازی‌های قدرتمند نویسنده است؛ صحنه‌هایی که باعث می‌شوند خواننده احساس کند در دل ماجرا حضور دارد. برای مثال، هنگامی که قایق پر از دبه‌های شصت لیتری روی آب شناور می‌شود، تصویرسازی چنان زنده و واقعی جلوه می‌کند که مخاطب خود را بخشی از داستان می‌بیند. نکته مهم دیگری که به چشم می‌آید، حضور شخصیت‌های فرعی در داستان است. هرچند نقش آن‌ها گسترده و طولانی نیست، اما تأثیر مثبتی بر پیشبرد حوادث دارند و در مسیر یادگیری و رشد شخصیت اصلی، یاری‌رسان و الهام‌بخش او می‌شوند. در مجموع، داستان «شناگر» با روایت منظم، شخصیت‌پردازی قوی، لحظه‌پردازی‌های زنده و توصیف‌های اثرگذار، تجربه‌ای جذاب و آموزنده را برای مخاطب رقم می‌زند.