کتاب مطالعات ادبی هرمنوتیک متن‌شناختی اثر مهیار علوی مقدم، انتشارات سخن

هرمنوتیک، گامی در برابر جزم‌اندیشی سدهٔ بیستم با همهٔ دستاوردهای بزرگ علمی و فرهنگی‌اش، سرشار از جنگ‌های ویرانگر، جزم‌اندیشی‌های هراس‌انگیز و انگاره‌هایی بود که قطعی و تغییرناپذیر به نظر می‌رسیدند. با پایان این سده و آغاز هزارهٔ سوم و سدهٔ بیست‌ویکم، رویکردی تازه شکل گرفت؛ نقد عقل مدرن و رواج نسبیت باورها جای خود را در اندیشهٔ انسان معاصر باز کرده است. امروز بیش از هر زمان دیگر، این سده را می‌توان جلوه‌گاه رنگین‌کمان صداها دانست؛ دورانی که در آن بازنگری در رازهای جهان هستی، کثرت‌گرایی فکری، شالوده‌شکنی و تأویل مفاهیم به ستون‌های اصلی فرهنگ جهانی بدل می‌شوند. در چنین چشم‌اندازی، هرمنوتیک را می‌توان گامی جدی در برابر جزم‌اندیشی و نمود بارز نسبیت‌گرایی معاصر دانست. از همین رو، بحث‌هایی همچون چندگانگی معنایی، عدم قطعیت در معنا و مرکزیت‌زدایی، به‌عنوان هسته‌های اصلی این رویکرد مطرح می‌شوند. پرسش‌های هرمنوتیکی در بنیاد خود از فلسفه سرچشمه می‌گیرند و هر پرسشی که از حقیقت‌جویی بشر برخیزد، ناگزیر با مطلق‌گرایی به مقابله برمی‌خیزد.