کتاب عشق در آستانه مرگ اثر هبه جمال اسعد، ترجمه زهرا عرب سرخی، انتشارات پیله

عشق را در برابر هیچ چیز به من نبخشید؛ او همان رودخانه‌ی لطیفی است که روح خسته‌ام پس از هر سقوط به‌سوی آن روان می‌شود تا در آغوش آرامش‌بخش خود پناهم دهد. با گوارایی و لطافتش، دستی بر زخم‌های جانم می‌کشد و آرامی دوباره می‌بخشد. از روزگار خویش، آن‌چه را که برای من کافی است، در روح و جان من می‌گستراند؛ تا بر بازوانی تکیه کنم که همواره پناه من‌اند و هر بار مرا برای نبردی تازه آماده می‌سازند، نبردی که با افتخار به پایان می‌رسانم. این همه، تقدیم به پدرم. و به مادرم، خورشیدی که نخستین نگاه من به جهان را روشن کرد. به خواهرم، دعایی مستجاب‌شده پس از روانیِ آب زمزم؛ همان شعله‌ی فروزانی که از ده‌سالگی، چراغ مسیر زندگی‌ام را روشن کرده و همچنان راه را به من نشان می‌دهد.