کتاب نامه‌هایی در تربیت زیبایی شناختی انسان اثر فریدریش شیلر، ترجمه سید مسعود حسینی، انتشارات بیدگل

داستایوفسکی در رمان «ابله» می‌نویسد: «زیبایی جهان را نجات خواهد داد». حدود هفت دهه پیش از او، «فریدریش شیلر» در اثر ماندگار خود «نامه‌هایی در تربیت زیبایی‌شناختی انسان»، با واکاوی معنای زیبایی و جایگاه هنر، اهمیت شناخت زیبایی را برای زندگی انسان شرح داد و یکی از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین رساله‌های تاریخ را در ستایش و دفاع از زیبایی به نگارش درآورد. شیلر با باور عمیق به آرمان‌های انسانی، زیبایی را راهی یگانه برای رهایی و کمال معنوی می‌دانست و در تمام آثار خود، تا واپسین نوشته‌اش یعنی «نامه‌هایی در تربیت زیبایی‌شناختی انسان»، به جست‌وجو و تأمل فلسفی بر ماهیت امر زیبا پرداخت. او بر این باور بود که تربیت انسان تنها راه‌حل اساسی و بنیادین مسائل سیاسی است و این تربیت، صرفاً در پرتو زیبایی‌شناسی و از رهگذر درک زیبایی می‌تواند تحقق یابد؛ زیرا رسیدن به زیبایی، انسان را به آزادی راستین پیوند می‌دهد. شیلر که همواره در کنار گوته دیده می‌شد و از تحسین‌کنندگان پرشور او بود، همراه با این شاعر و اندیشمند بزرگ، تأثیری ژرف بر مکتب رمانتیسم نهاد. هرآنچه در جریان رمانتیسیسم به چشم می‌خورد ـ از شور آرمان‌گرایانه و فاصله گرفتن از روزمرگی تا میل بی‌پایان به بی‌نهایت و اشتیاق به آزادی روح و جسم ـ ریشه در اندیشه‌ها و آثار شیلر دارد و بیش از همه در کتاب «نامه‌هایی در تربیت زیبایی‌شناختی انسان» تبلور یافته است. او که همواره با بیماری جسمی دست به گریبان بود، با نگاهی شگفت‌زده به همه جلوه‌های زیبایی در جهان ـ از فلسفه و ادبیات گرفته تا انسان و طبیعت ـ می‌نگریست و آن‌ها را با دقت می‌کاوید. همین نگاه سبب شد تا آخرین کتابش را با چنان انسجام و نظمی بنویسد که هنوز الهام‌بخش و حیرت‌انگیز است. گویی شیلر آگاه بود که عمرش در میانه‌ی دهه‌ی پنجم زندگی به پایان خواهد رسید و باید رساله‌ای ماندگار در باب «تربیت زیبایی‌شناختی انسان» به یادگار بگذارد؛ اثری که جاودانه شود و برای همیشه در تاریخ اندیشه بدرخشد.