کتاب سندباد نامه اثر جعفر ابراهیم شاهد، انتشارات مهرک

یکی بود، یکی نبود. در زمان‏‌های قدیم، سه دوست بودند که با هم زندگی می‏‌کردند. آن‏‌ها دوستی صمیمانه‌‏ای با یکدیگر داشتند. مردم وقتی آن سه دوست را با هم می‏‌دیدند، می‏‌گفتند: «این سه دوست، مثل یک مغز بادام هستند در سه پوست!»هیچ‏کس اسم واقعی این سه دوست صمیمی را نمی‏‌دانست. مردم، آن سه دوست را با نام‏‌های «دوست یکم» و «دوست دوم» و «دوست سوم» صدا می‏‌کردند. یک روز این سه دوست با هم قرار گذاشتند که دوستی خودشان را تا پایان عمر ادامه دهند و هیچ‏وقت از یکدیگر جدا نشوند. برای آن‏که رشته‌‏ی دوستی‏‌شان روز به روز محکم‏‌تر شود، تصمیم گرفتند در طول یک سال، در خرج و مخارج زندگی با هم شریک باشند. برای همین، صندوقچه‏‌ای تهیه کردند و به خانه آوردند. دستِ برادری به هم دادند و سوگند یاد کردند که مثل سه برادر با هم زندگی کنند و در همه‏‌ی خوشی‏‌ها و ناخوشی‏‌ها کنار یکدیگر باشند. از آن پس، آن سه دوست، درآمد روزانه‏‌ی خود را در صندوقچه می‏‏‌گذاشتند و در آن را می‏‌بستند. آن سه دوست تصمیم گرفته بودند که آن‏قدر کار کنند و پول در بیاورند تا آن صندوقچه پُر از سکه شود و در پایانِ سال، هر سه در آن سکه‏‌ها شریک باشند؛ بدون آن‏که از هم بپرسند که کدام‏‌ یک بیشتر پول در صندوقچه گذاشته و کدام ‏یک کمتر.