کتاب پیگمالیون اثر جورج برنارد شاو، ترجمه آرزو شجاعی، انتشارات قطره

کتاب «پیگمالیون» نمایشنامه‌ای ماندگار اثر جورج برنارد شاو است که عنوان آن الهام‌گرفته از شخصیت اسطوره‌ای یونانی، پیگمالیون، انتخاب شده است. این اثر برای نخستین بار در سال ۱۹۱۳ منتشر شد و از همان زمان جایگاهی ویژه در ادبیات نمایشی پیدا کرد. داستان نمایشنامه حول محور شخصیتی به نام هنری هیگینز، استاد زبان‌شناسی، شکل می‌گیرد. او شرط می‌بندد که می‌تواند دختری فقیر و گل‌فروش به نام الیزا دولیتل را چنان آموزش دهد که در مهمانی باشکوه سفیر، همه او را دوشیزه‌ای اشراف‌زاده تصور کنند. هیگینز باور دارد که مهم‌ترین نشانه نجابت و اصالت در یک فرد، توانایی بیان سخنانی درست، شفاف و بی‌نقص است. شاو در این نمایشنامه با بهره‌گیری از طنزی گزنده و هوشمندانه، ساختارهای طبقاتی خشک و متعصبانه جامعه بریتانیا را به چالش می‌کشد. همچنین موضوع استقلال و جایگاه زنان را به‌عنوان یکی از محورهای اصلی اثر مطرح می‌سازد و نگاه انتقادی خود را به سنت‌های اجتماعی زمانه نشان می‌دهد. در پس‌زمینه این نمایشنامه، ارجاعی مستقیم به اسطوره‌های یونان باستان دیده می‌شود. در اسطوره پیگمالیون، هنرمندی به همین نام به یکی از مجسمه‌های ساخته دست خود دل می‌بندد. به موازات این روایت، هیگینز نیز در روند آموزش و تحول شخصیت الیزا، به‌تدریج و برخلاف تصور اولیه خود، احساسی شگفت‌انگیز و عاشقانه نسبت به او پیدا می‌کند؛ احساسی که بار عاطفی و دراماتیک نمایشنامه را دوچندان می‌سازد.